
Η Ουάσινγκτον χαρακτηρίζει τον Νικολάς Μαδούρο δικτάτορα, εξυμνεί τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ως δημοκρατικό και υποστηρίζει τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο για να επιτύχει αλλαγή καθεστώτος στη Βενεζουέλα αντί να προωθήσει την πραγματική δημοκρατία.
Μέσα στο στενό φάσμα της καθεστωτικής σχολιασμού, ο όρος «δικτάτορας» λειτουργεί ως όρος υβριστικός που προορίζεται για κυβερνήσεις που η Ουάσινγκτον χαρακτηρίζει ως εχθρούς. Με αυτό το μέτρο, ο Μαδούρο παρουσιάζεται ως δικτάτορας, ενώ ο Ζελένσκι καθαγιάζεται ως δημοκρατικός.
Η πρέσβειρα του Ρόναλντ Ρίγκαν στον ΟΗΕ, Τζιν Κερκπάτρικ, έγραψε για μια δημοκρατία με « διπλά μέτρα και σταθμά » το 1979. Δημοκρατική που έγινε αντικομμουνίστρια και νεοσυντηρητική, διατύπωσε μια βολική ρητορική διάκριση. Το λεγόμενο Δόγμα Κερκπάτρικ υποστήριζε τις «αυταρχικές» παραδοσιακές δικτατορίες και αντιτίθετο στα αριστερά «ολοκληρωτικά καθεστώτα».
Στη σύγχρονη εκδοχή του, το Ινστιτούτο Brookings υποστηρίζει ότι τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ δικαιολογούν την υποστήριξη « φιλικών» αυταρχικών δυνάμεων, ενώ παράλληλα αντιτίθενται σε «καθεστώτα» που ασκούν κριτική στην Ουάσινγκτον.
Έτσι, ο Άχμεντ αλ-Σαράα, πρώην « τρομοκράτης » της Αλ Κάιντα και νυν επικεφαλής της Συρίας μετά από ένα πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από τις ΗΠΑ , έγινε δεκτός στον Λευκό Οίκο του Τραμπ. Μια εβδομάδα αργότερα, ο « καλοπροαίρετος μονάρχης » από μια χώρα που δεν μπαίνει καν στον κόπο να διεξάγει εθνικές εκλογές - ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν - κοσμούσε το Οβάλ Γραφείο.
Ουκρανική ιδιαιτερότητα
Τι γίνεται με τον ηγέτη που απαγόρευσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης , έκλεισε τα επικριτικά μέσα ενημέρωσης , συνέλαβε πολιτικούς αντιπάλους , έκλεισε τα συνδικάτα , έστειλε δυνάμεις ασφαλείας σε εκκλησίες και δίωξε όσους μιλούσαν την κύρια δεύτερη γλώσσα της Ουκρανίας; Όταν η θητεία του Ζελένσκι έληγε στις 20 Μαΐου 2024, κήρυξε στρατιωτικό νόμο για να αναστείλει τις εκλογές.
Ωστόσο, οι Δημοκρατικοί της Γερουσίας εξακολουθούν να θεωρούν τον Ζελένσκι ως «στην πρώτη γραμμή της δημοκρατίας». Το Forbes επαινεί την « ηθική του ταχύτητα ». Το NPR τον χρίζει « είδωλο της δημοκρατίας ».
Ενώ ο Τραμπ και η παρέα του μπορεί να έχουν εκστομίσει άσχημα λόγια για τον Ουκρανό πρόεδρο, ακολουθήστε τα χρήματα. Οι ΗΠΑ έχουν κατακλύσει την Ουκρανία με 128-137 δισεκατομμύρια δολάρια σε βοήθεια από τότε που ο Τραμπ ανέλαβε τα καθήκοντά του.
Η Ουκρανία αναγνωρίζεται ευρέως ότι έχει εμπλακεί σε έναν πόλεμο. Ωστόσο, ο θανατηφόρος υβριδικός πόλεμος κατά της Βενεζουέλας καθίσταται αόρατος - περιορίζεται σε απλές « κυρώσεις » εναντίον ενός παραστρατημένου καθεστώτος ή το πολύ « πίεση ». Η τελευταία κλιμάκωση περιλαμβάνει αυτό που ευφημιστικά ονομάζονται «κινητικά χτυπήματα» σε μικρά σκάφη, με την υποστήριξη της μεγαλύτερης αρμάδας στην Καραϊβική από την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1961. Η πιο πρόσφατη πράξη πολέμου , η κατάσχεση ενός πετρελαιοφόρου, έχει καταδικαστεί από τους Βενεζουελάνους ως « διεθνή πειρατεία ».
Οι απώλειες στον πόλεμο της Ουκρανίας θρηνούνται, αλλά οι πάνω από 100.000 θάνατοι από τις κυρώσεις των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα αγνοούνται. Και οι δύο βρίσκονται σε πόλεμο και θα πρέπει να κριθούν με τα ίδια κριτήρια.
Βενεζουέλα – η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα
Από τη νίκη του Ούγκο Τσάβες το 1998 και την έναρξη της Μπολιβαριανής Επανάστασης, η Βενεζουέλα έχει διεξάγει πάνω από 20 εθνικές εκλογές. Η Ουάσιγκτον έκρινε μόνο τις δύο που κέρδισε η αντιπολίτευση ως νόμιμες, αποδεικνύοντας τον λειτουργικό κανόνα ότι η «δημοκρατία» επιτυγχάνεται όταν τα αποτελέσματα ικανοποιούν τον ηγεμόνα.
Ο Μαδούρο έθεσε υποψηφιότητα για πρώτη φορά για πρόεδρος το 2013 μετά τον θάνατο του Τσάβες. Οι ΗΠΑ ήταν η μόνη χώρα που δεν αναγνώρισε τη νίκη του.
Το 2018, η επίθεση κυρώσεων της Ουάσινγκτον για αλλαγή καθεστώτος, που ισοδυναμούσε με παράνομη συλλογική τιμωρία, και άλλα καταναγκαστικά μέτρα, είχε το τίμημά της. Οι ΗΠΑ κήρυξαν μποϊκοτάζ των προεδρικών εκλογών, ελπίζοντας να επιτύχουν με εξωκοινοβουλευτικά μέσα αυτό που δεν μπορούσαν να επιτύχουν με την ψηφοφορία. Κηρύσσοντας τις εκλογές παράνομες έξι μήνες πριν από την πραγματική ψηφοφορία, η Ουάσινγκτον απείλησε ακόμη και τον πολιτικό της αντιπολίτευσης, Henri Falcón, με κυρώσεις σε περίπτωση υποψηφιότητας.
Η Βενεζουέλα δεν έπεσε το 2018. Ο Φαλκόν ήρθε δεύτερος με 21% των ψήφων μετά τον Μαδούρο, τον οποίο οι ΗΠΑ αρνήθηκαν και πάλι να αναγνωρίσουν.
Την επόμενη χρονιά, η Ουάσινγκτον δοκίμασε ένα νέο κόλπο «προώθησης της δημοκρατίας». Ο Χουάν Γκουαϊδό, αφού έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον αντιπρόεδρο του Τραμπ, Μάικλ Πενς, αυτοανακηρύχθηκε «προσωρινός πρόεδρος» της Βενεζουέλας σε μια γωνία δρόμου στο Καράκας. Ο 35χρονος δεν είχε ποτέ θέσει υποψηφιότητα για εθνικό αξίωμα . Αυτή η αμηχανία διήρκεσε μέχρι το 2022, όταν η ίδια η αντιπολίτευση του Γκουαϊδό τον βρήκε τόσο τοξικό που τον έδιωξαν .
Η δημιουργία της βραβευμένης με Νόμπελ Μαρία Κορίνα Ματσάντο
Πριν από τις προεδρικές εκλογές της Βενεζουέλας το 2024, η εκστρατεία της Ουάσινγκτον για αλλαγή καθεστώτος είχε «απέτυχε». Η αποφασιστική πολιτική ηγεσία του Μαδούρο και η αδιάσπαστη ενότητα μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών είχαν νικήσει τα παράνομα μέτρα της Ουάσινγκτον.
Η κυβέρνηση Μπάιντεν αντιμετώπισε μια επιλογή: να μποϊκοτάρει ξανά και να δώσει στον Μαδούρο μια αδιαμφισβήτητη εντολή ή να υποστηρίξει έναν υποψήφιο και έτσι να νομιμοποιήσει τις εκλογές σε μια κυβέρνηση που αρνήθηκε να αναγνωρίσει. Η λύση της Ουάσινγκτον ήταν να προωθήσει έναν υποψήφιο που δεν μπορούσε νόμιμα να αναλάβει την προεδρία.
Η οντισιόν ξεκίνησε με μια «διακομματική στρογγυλή τράπεζα» της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των ΗΠΑ τον Φεβρουάριο του 2024, στην οποία η María Corina Machado ήταν η μόνη υποψήφια της αντιπολίτευσης . Η Machado είχε αποκλειστεί το 2015 από την υποψηφιότητα για δημόσιο αξίωμα λόγω προδοτικών δραστηριοτήτων. Αλλά η φανατική Σιωνίστρια ήταν φωτογενής, μιλούσε άπταιστα αγγλικά και προερχόταν από μια από τις πλουσιότερες οικογένειες της Βενεζουέλας.
Ακόμα κι έτσι, ο αγαπημένος του Ουάσινγκτον δεν ήταν υποψήφιος με συναίνεση μεταξύ εκείνων που αντιτίθεντο στο κυβερνών κόμμα των Τσαβιστών. Ο Ματσάδο, που ήταν ευρέως δυσαρεστημένος, ανήκε στην ακραία εξεγερσιακή πτέρυγα σε ένα διχασμένο πεδίο ανταγωνιστικών ομάδων της αντιπολίτευσης.
Επέστρεψε στη Βενεζουέλα για να διοργανώσει μια αμφίβολη «προκριματική εκλογή της αντιπολίτευσης», η οποία δεν διεξήχθη από την εκλογική αρχή αλλά από την ιδιωτική της ΜΚΟ , Súmate, η οποία είχε λάβει χρηματοδότηση από το NED. Η Machado ισχυρίστηκε μια απίθανα ισόρροπη νίκη και κατέστρεψε τα ψηφοδέλτια, αποκλείοντας κάθε πιθανότητα επαλήθευσης.
Μη έχοντας δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα, η Machado επέλεξε τον Edmundo González Urrutia ως αναπληρωτή της. Μικρό αξιωματούχο του Υπουργείου Εξωτερικών τη δεκαετία του 1980, ήταν άγνωστος ακόμη και στους δεξιούς κύκλους. Με την Ουάσινγκτον και τον εταιρικό τύπο να παρεμβαίνουν, ο González δεν μπήκε καν στον κόπο να φύγει από την πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Κάτι που ήταν απλώς ένα πηγάδι, καθώς η πλατφόρμα του για ιδιωτικοποιήσεις στην πατρίδα του και γενοκτονία στην Παλαιστίνη ήταν πολύ πιο δημοφιλής εντός της περιοχής παρά στη Βενεζουέλα.
Όπως ήταν αναμενόμενο, τόσο ο Μαδούρο όσο και ο Γκονζάλες ανακήρυξαν τη νίκη τους. Οι αμφισβητούμενες εκλογές παραπέμφθηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας, το οποίο απαιτούσε από όλους τους υποψηφίους να υποβάλουν τα αποδεικτικά στοιχεία που να αποδεικνύουν τη νίκη τους. Ο Γκονζάλες, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό δεν αναφέρθηκε επαρκώς στον αμερικανικό Τύπο, αρνήθηκε να υποβάλει οτιδήποτε, χωρίς να του αφήνεται καμία νομική οδός για να ανακηρυχθεί πρόεδρος, ακόμη και αν είχε κερδίσει. Ακόμα και ο Τραμπ, αμφισβητώντας την ήττα του το 2020, το αντιμετώπισε στα δικαστήρια.
Μέχρι σήμερα, οι ΗΠΑ δεν έχουν αναγνωρίσει επίσημα τον Γκονζάλες ως πρόεδρο της Βενεζουέλας. Γιατί να ασχοληθούν όταν ο στόχος της δαιμονοποίησης του Μαδούρο επιτεύχθηκε με τη βοήθεια της τέταρτης εξουσίας ;
Κενό προπαγάνδας
Όπως θα έλεγαν οι ειδικοί της MAGA, η εξαγωγή δημοκρατίας εξάντλησε τα στρατηγικά μας αποθέματα στο εσωτερικό. Οι μασκοφόροι πράκτορες της ICE έχουν πλέον άδεια να τρομοκρατούν πόλεις των ΗΠΑ.
Ο Τραμπ δικαιολογεί την αποστολή κατά της Βενεζουέλας ως πόλεμο κατά της ναρκοτρομοκρατίας. Το πρόβλημα είναι ότι λίγοι πιστεύουν το άλλοθι από τον μεγαλύτερο καταναλωτή ναρκωτικών στον κόσμο, τον κορυφαίο ξέπλυμα χρήματος από ναρκωτικά και τον κορυφαίο διακινητή όπλων προς τα καρτέλ.
Αποδεικνύοντας το προφανές, ο Τραμπ απέλυσε τον Χουάν Ορλάντο Ερνάντεζ από τις ομοσπονδιακές φυλακές, αφότου ο πρώην πρόεδρος της Ονδούρας καταδικάστηκε σε αμερικανικά δικαστήρια για βοήθεια στην εισαγωγή άνω των 400 τόνων κοκαΐνης. Καταδικάστηκε σε 45 χρόνια φυλάκισης για τη διοίκηση ενός « ναρκοκρατικού κράτους ». Ο Ερνάντεζ αφέθηκε ελεύθερος με την απροκάλυπτη παρέμβαση του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές της Ονδούρας στις 30 Νοεμβρίου.
Καθώς η υποκρισία του Τραμπ σχετικά με το εμπόριο ναρκωτικών και η αδύναμη δικαιολόγησή του για την απροκάλυπτη αυτοκρατορική επιθετικότητα κλονίζονται - και καθώς η κοινή γνώμη των ΗΠΑ απορρίπτει την περαιτέρω κλιμάκωση - ο εταιρικός τύπος έχει παρέμβει για να καλύψει το κενό προπαγάνδας, δικαιολογώντας τη φράση «ο Μαδούρο πρέπει να φύγει».
Τελικά, η αφήγηση του «δικτάτορα» αποκαλύπτει λιγότερα για τη Βενεζουέλα ή την Ουκρανία και περισσότερο για τις γεωπολιτικές επιταγές της Ουάσιγκτον. Οι καρικατούρες των μέσων ενημέρωσης, η επιλεκτική αγανάκτηση και τα μεταβαλλόμενα πρότυπα νομιμότητας επικυρώνουν την παρέμβαση όταν είναι βολική και απορρίπτουν τις δημοκρατικές διαδικασίες που συγκρούονται με τους στόχους των ΗΠΑ. Απογυμνωμένος από ηθικά προσχήματα, ο λόγος περιορίζεται σε έναν απλό λογισμό: οι σύμμαχοι είναι δημοκρατικοί εξ ορισμού, οι αντίπαλοι αυταρχικοί εξ ορισμού. Το ζήτημα της αυτοκρατορίας δεν είναι η δημοκρατία, αλλά η κυριαρχία.
Πηγή:original.antiwar.com

0 Σχόλια