Σοβαρά ερωτήματα για τη δράση φιλοπροξενικών κύκλων στη Θράκη και για την ανάγκη καθαρής θεσμικής απάντησης από την Αθήνα θέτει το ρεπορτάζ του Νίκου Αρβανίτη στο Rodopi Press, με αφορμή δύο διαδοχικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στην περιοχή: τη δίκη στην Ξάνθη για τον προπηλακισμό των νόμιμων Τοποτηρητών Μουφτήδων και την παρουσία μειονοτικών παραγόντων στα εγκαίνια υγειονομικών δομών δίπλα στον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το πρωί έξω από το Δικαστικό Μέγαρο Ξάνθης στήθηκε επικοινωνιακό σκηνικό με αφορμή τη δίκη τεσσάρων στελεχών του παραμουφτειακού μηχανισμού για τα γεγονότα του Οκτωβρίου 2024 στο τέμενος «Τσινάρ», όπου είχαν προπηλακιστεί και αποκλειστεί οι νόμιμοι Τοποτηρητές Μουφτήδες. Μετά τη διακοπή της δίκης για τις 18 Ιουνίου, εμφανίστηκαν δικηγόροι από την Τουρκία, από τους Δικηγορικούς Συλλόγους Άγκυρας, Κωνσταντινούπολης και Αδριανούπολης, αμφισβητώντας ευθέως το δικαίωμα του ελληνικού κράτους να διορίζει Μουφτήδες και κάνοντας λόγο για «τουρκική μειονότητα», παρά το γεγονός ότι η Συνθήκη της Λωζάνης αναγνωρίζει μουσουλμανική και όχι εθνική μειονότητα.
Στο ίδιο σκηνικό, κατά το Rodopi Press, εμφανίστηκαν μειονοτικοί πολιτικοί και αιρετοί, με ιδιαίτερη αναφορά στους ανεξάρτητους βουλευτές Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και Οζγκιούρ Φερχάτ. Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για προσπάθεια μετατροπής μιας ποινικής υπόθεσης τραμπουκισμού σε ζήτημα εθνικής αντιπαράθεσης, με το τουρκικό Προξενείο να εμφανίζεται, σύμφωνα με την ανάλυση, ως βασικός μηχανισμός πολιτικής και επικοινωνιακής κινητοποίησης.
Το πολιτικό οξύμωρο, όμως, αναδείχθηκε λίγες ώρες αργότερα. Οι ίδιοι κύκλοι που το πρωί αμφισβητούσαν την ελληνική έννομη τάξη, το μεσημέρι εμφανίστηκαν στα εγκαίνια των ανακαινισμένων Κέντρων Υγείας σε Ίασμο και Σάπες, δίπλα στον Άδωνι Γεωργιάδη. Ο Νίκος Αρβανίτης περιγράφει αυτή τη στάση ως στρατηγική «διπλού ταμπλό»: από τη μία διατήρηση προξενικών διαπιστευτηρίων προς τη μειονοτική εκλογική βάση και από την άλλη αξιοποίηση της θεσμικής ιδιότητας για συμμετοχή σε κρατικές εκδηλώσεις και επικοινωνιακή προβολή έργων που χρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους.
Στο ρεπορτάζ τίθεται ευθέως το ερώτημα τι κάνει η επίσημη Πολιτεία απέναντι σε αυτή τη διπλή ταυτότητα. Η Αθήνα, σύμφωνα με τον συντάκτη, δεν μπορεί να νομιμοποιεί ως θεσμικούς συνομιλητές πρόσωπα που ταυτόχρονα εμφανίζονται να κινούνται στο περιβάλλον παρακρατικών ή φιλοπροξενικών δομών. Η «κατ’ επίφαση νομιμότητα», όπως σημειώνεται, λειτουργεί ως Δούρειος Ίππος, όταν χρησιμοποιείται από αιρετούς και αξιωματούχους για να αποκτούν θεσμικό κύρος, ενώ την ίδια ώρα αμφισβητούν κρίσιμες πτυχές της ελληνικής κυριαρχίας και έννομης τάξης.
Ιδιαίτερη κριτική ασκείται και στον βουλευτή Ροδόπης Ευριπίδη Στυλιανίδη, για τον οποίο το Rodopi Press υποστηρίζει ότι ακολουθεί μια πολιτική «θεσμικής ενσωμάτωσης» που στην πράξη καταλήγει να προσφέρει νομιμοποίηση σε φιλοπροξενικούς κύκλους. Η συνύπαρξη σε φωτογραφίες, τελετές και κυβερνητικές εκδηλώσεις, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, δεν απομονώνει τους μηχανισμούς αυτούς, αλλά τους προσφέρει πιστοποιητικό «δημοκρατικής κανονικότητας».
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η επίσκεψη στην Άγκυρα αντιπροσωπείας του λεγόμενου «Συμβουλευτικού Οργάνου της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης» υπό τον Μουσταφά Τράμπα. Η αντιπροσωπεία είχε επαφές με την TİKA, το YÖK, την YTB και το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, γεγονός που, κατά το ρεπορτάζ, προκαλεί εύλογο προβληματισμό. Οι συγκεκριμένοι φορείς θεωρούνται βασικά εργαλεία της τουρκικής ήπιας ισχύος, μέσω εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και χρηματοδοτικών διαύλων.
Το θεσμικό πρόβλημα είναι σαφές: τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας είναι Έλληνες πολίτες, με πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις, και τα ζητήματα εκπαίδευσης, θρησκευτικής ελευθερίας και κοινωνικής ένταξης ανήκουν στην ελληνική έννομη τάξη. Όταν όμως μειονοτικοί κύκλοι απευθύνονται συστηματικά στην Άγκυρα, δημιουργείται ένα παράλληλο πεδίο πολιτικής αναφοράς, το οποίο η Τουρκία αξιοποιεί για να εμφανίζεται ως «προστάτιδα δύναμη» στη Θράκη.
Το συμπέρασμα του ρεπορτάζ είναι αιχμηρό! Η Θράκη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αμηχανία, ανοχή και πολιτικά παιχνίδια. Η ελληνική Πολιτεία οφείλει να ενισχύσει την ισονομία, την ισοπολιτεία και την κοινωνική συνοχή, αλλά ταυτόχρονα να βάλει καθαρές θεσμικές γραμμές απέναντι σε κάθε προσπάθεια εξωτερικής παρέμβασης. Η μειονότητα δεν πρέπει να εργαλειοποιείται ούτε από την Άγκυρα ούτε από τοπικούς πολιτικούς υπολογισμούς. Και η Αθήνα, αν θέλει να στείλει σοβαρό μήνυμα, οφείλει στις 18 Ιουνίου και συνολικά στο εξής να δείξει ότι το παρακράτος και οι προστάτες του δεν έχουν θέση στις θεσμικές λειτουργίες της Θράκης.
Πηγή:rodopipress.gr
.gif)
0 Σχόλια