Ποιος κέρδισε τον Τρίτο Πόλεμο του Κόλπου;

Ο Ιράν είναι έτοιμος να επιστρέψει σταδιακά στην υπό την ηγεσία των ΗΠΑ δυτική τάξη εντός ορισμένων ορίων, όπως ακριβώς επιθυμεί εδώ και καιρό η μετριοπαθής παράταξη του Ιράν, η σκληροπυρηνική παράταξη του έχει διατηρήσει με επιτυχία τις ένοπλες δυνάμεις και το πυραυλικό. τους απόθεμα, ενώ το Ισραήλ δεν πέτυχε κανέναν από τους στόχους του στην πιο επική ήττα που είχε ποτέ.


Ο Ιράν και οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να υπογράψουν ένα μνημόνιο κατανόησης (MoU) εμπνευσμένο από τον Ζαρίφ για τον τερματισμό του Τρίτου Πολέμου του Κόλπου αυτή την Παρασκευή στην Ελβετία. Οι ακριβείς λεπτομέρειες δεν είναι ακόμη γνωστές και το Fortune ανέφερε ότι υπάρχουν τουλάχιστον τρία ανταγωνιστικά κείμενα, αλλά όλα «περιλαμβάνουν παρόμοια στοιχεία σχετικά με το άνοιγμα της ζωτικής σημασίας πλωτής οδού του Στενού του Ορμούζ, την άρση των κυρώσεων στο Ιράν και το άνοιγμα της πόρτας σε μακροπρόθεσμες διαπραγματεύσεις σχετικά με το πυρηνικό του πρόγραμμα».


Αυτό είναι ήδη αρκετό για να καταλήξουμε σε αρκετά πολύ σημαντικά συμπεράσματα.


Ο Καταρχάς, η επαναλειτουργία του Στενού χωρίς τον σταθμό διοδίων πετρογιάν του Ιράν κατά τη διάρκεια του πολέμου που αποτελούσε μια σημαντική παραχώρηση από την Ισλαμική Δημοκρατία, τα μέσα ενημέρωσης της οποίας γιόρτασαν αυτό το μοντέλο ως ιστορικό πολυπολικό ορόσημο.


Το ίδιο ισχύει και για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το πολιτικά ευαίσθητο πυρηνικό του πρόγραμμα.


Η άρση των κυρώσεων σε αντίλλαγμα μπορεί να αναμφισβήτητα αξίζει τον κόπο, κρίνοντας από αυτήν την εκτίμηση εδώ για τη βαθιά οικονομική-χρηματοοικονομική ζημία που προκλήθηκε από τον (ατελή) αποκλεισμό των ΗΠΑ.


Σχετικά με αυτό το θέμα, εξηγείται εδώ στα τέλη ότι «Οι ΗΠΑ θα έχουν χάσει τον Τρίτο Πόλεμο του Κόλπου εάν η Κίνα μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στο Ιράν ως αξιόπιστος προμηθευτής ενέργειας χαμηλού κόστους, μετατρέποντας παράλληλα το γιουάν σε παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα που αμφισβητεί το πετροδολάριο», επομένως η αποτροπή και των δύο είναι επιτακτική από την οπτική γωνία των ΗΠΑ.


Με το πετρογουάν να φέρεται να έχει εξαφανιστεί, αυτό αφήνει την εξάρτηση του Ιράν από τις εξαγωγές πετρελαίου από την Κίνα, αλλά η άρση των κυρίων θα μπορούσε να βοηθήσει στη σταδιακή ανάληψη των πωλήσεων του ( όπως προς την Ινδία ) χωρίς να διαταραχθεί η αγορά.


Ομοίως, εάν οι αναφορές για ένα ταμείο ανασυγκρότησης 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το Ιράν είναι αληθείς (ακόμα κι αν το τελικό ποσό είναι πολύ χαμηλότερο, αλλά εξακολουθεί να είναι δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια), τότε οι επενδύσεις των ΗΠΑ και του Κόλπου στην ενεργειακή η βιομηχανία του Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει στον έλεγχο των εξαγωγών του.


Ο Ιανουάριος εκτίμησε ότι « οι ΗΠΑ θέλουν να αναπαράγουν το μοντέλο της Βενεζουέλας στο Ιράν », κάτι που θα βρισκόταν στο δρόμο της σε αυτό το σενάριο.


Η προκύπτουσα αλληλεξάρτηση θα μπορούσε να προωθήσει τη συλλογική ασφάλεια και να διευκολύνει την περιφερειακή αποχώρηση των ΗΠΑ .


Οι μετριοπαθείς («μεταρρυθμιστές») και οι σκληροπυρηνικές («αρχηγικές») παρατάξεις του Ιράν θα πετύχαιναν τελικά ορισμένους από τους στόχους τους, τον πρώτο όσον αφορά την άρση των κυρώσεων και τον δεύτερο όσον αφορά τη διατήρηση των (αναμφισβήτητα κατεστραμμένων) ενόψει δυνάμεων της. χώρας, καθώς και του πυραυλικού τους αποθέματος, για να μην αναφέρουμε το πολιτικό τους σύστημα.


Παρ' όλα αυτά, η ισορροπία των παρατάξεων που είχε μετατοπιστεί υπέρ των μετριοπαθών, καθώς οι ΗΠΑ δεν θα υπέγραφαν Μνημόνιο Συνεργασίας εάν οι μετριοπαθείς δεν μπορούσαν να ελέγξουν τους «αδίστακτους» οπυρηνικούς, οι οποίοι θα μπορούσαν να αναζωπυρώσουν τον πόλεμο.


Μπορεί επομένως να συναχθεί το συμπέρασμα ότι:


οι μετριοπαθείς νίκησαν τους σκληροπυρηνικούς στον αγώνα για την εξουσία στο βαθύ κράτος του Ιράν, αλλά αυτό οφειλόταν στη δολοφονία δεκάδων κορυφαίων σκληροπυρηνικών προσωπικοτήτων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, μετά την οποία οι αντίστοιχοι θεσμοί τους (ειδικά το IRGC) αποδυναμώθηκαν και τελικά τιθασεύτηκαν από τους μετριοπαθείς.


Βεβαίως, οι «αδίστακτοι» σκληροπυρηνικοί – ανεξαρτήτως από τη σχέση τους με το IRGC – θα μπορούσαν ακόμα να σαμποτάρουν το Μνημόνιο Συνεργασίας, αλλά ο Τραμπ 2.0 αισθάνεται αρκετά άνετα ώστε να μην το κάνει, διαφορετικά δεν θα προχωρούσε η υπογραφή.

Μια νέα περιφερειακή εποχή αναδύεται, όπου ο Τρίτος Πόλεμος του Κόλπου θα μπορούσε κάλλιστα να οδηγήσει στη σταδιακή επανένταξη του Ιράν στην υπό την ηγεσία των ΗΠΑ δυτική τάξη, αν και εντός ορίων, γεγονός που θέτει τις βάσεις για καλύτερους δεσμούς με τους γείτονές του στον Κόλπο.

Σε αυτό το σενάριο, το Ισραήλ θα έχανε, καθώς δεν θα μπορούσε πλέον να διαιρεθεί και να βασιλεύει στον Ιράν και τον Κόλπο, ούτε οι ΗΠΑ θα το στήριζαν εάν το Ισραήλ επαναλάβει τις εχθροπραξίες με τον Ιράν λόγω της πρόσφατης αναβίωσης της πιθανώς ασυμβίβαστης ρήξης Τραμπ-Μπίμπι. . Το Ισραήλ είναι επομένως ο μεγαλύτερος ηττημένος του πολέμου


Πηγή:geopolitico.gr