Η ανάδυση του Ιβάν Στανισλάβοβιτς Τέρτελ (Ivan Stanislavovich Tertel) ως κεντρικής φιγούρας στους γεωπολιτικούς ελιγμούς μεταξύ Μόσχας, Κιέβου και Δύσης αντιπροσωπεύει κάτι περισσότερο από μια απλή αλλαγή προσωπικού στη διοίκηση της Λευκορωσίας. Σηματοδοτεί μια θεμελιώδη αναδιάρθρωση του τρόπου με τον οποίο το λευκορωσικό κράτος αλληλεπιδρά με τη διεθνή κοινότητα, μετατρέποντας την Επιτροπή Κρατικής Ασφάλειας (KGB) από όργανο εσωτερικής καταστολής σε έναν απρόσμενο παίκτη στη διεθνή διπλωματία.
1. Οι Βάσεις ενός Αρχιτέκτονα Ασφαλείας: Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Τέρτελ γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1966 στο χωριό Πριβάλκα (Privalka) της περιοχής Γκρόντνο. Η καταγωγή του είναι ιδιαίτερη για το περιβάλλον του Αλεξάντρ Λουκασένκο, καθώς προέρχεται από εθνοτική πολωνική οικογένεια και έχει καθολικό υπόβαθρο. Μεταξύ των συγγενών του υπήρχαν μέλη του πρώην Εγχώριου Στρατού (Armia Krajowa) της Πολωνίας, στοιχείο που υπογραμμίζει τα βαθιά και συχνά αντιφατικά ιστορικά στρώματα της περιοχής καταγωγής του.
Η στρατιωτική του πορεία ξεκίνησε το 1984 με τη θητεία του στον Σοβιετικό Στρατό στην Τούλα, προτού εισαχθεί στην περίφημη Ανώτατη Σχολή Διοίκησης Αερομεταφερόμενων Δυνάμεων του Ριαζάν. Αποφοίτησε το 1989, έχοντας ως συμφοιτητές προσωπικότητες όπως ο Yunus-bek Yevkurov, δημιουργώντας ένα δίκτυο επαφών που θα αποδεικνυόταν πολύτιμο στο μετασοβιετικό τοπίο ασφαλείας.
Η εκπαίδευσή του συνεχίστηκε με την αποφοίτησή του από το Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας της KGB της Λευκορωσίας το 1994, ενώ απέκτησε πτυχίο νομικής από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γκρόντνο το 1996. Το 2017 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ακαδημία Δημόσιας Διοίκησης υπό τον Πρόεδρο της Λευκορωσίας.
2. Η Στρατηγική Πορεία προς την Κορυφή
Η επιχειρησιακή εμπειρία του Τέρτελ σφυρηλατήθηκε στην Κρατική Επιτροπή Συνόρων (1993-2007), όπου ηγήθηκε ομάδας πληροφοριών και ανάλυσης. Αυτή η περίοδος του προσέφερε μια λεπτομερή κατανόηση της διασυνοριακής επιμελητείας και των δικτύων λαθρεμπορίου.
Από το 2008 έως το 2020, υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της KGB, με επίκεντρο την οικονομική ασφάλεια και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Οι ρόλοι αυτοί του επέτρεψαν να χαρτογραφήσει τα οικονομικά δίκτυα τόσο της λευκορωσικής ελίτ όσο και της αντιπολίτευσης.
Το σημείο καμπής στην καριέρα του ήρθε τον Ιούνιο του 2020, όταν διορίστηκε Πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικού Ελέγχου (KGK). Από τη θέση αυτή ηγήθηκε της έρευνας κατά του Βίκταρ Μπαμπάρικα (Viktar Babarika), βασικού πολιτικού αντιπάλου του Λουκασένκο, προειδοποιώντας μάλιστα ότι η έρευνα θα αποκάλυπτε «μαριονετίστες» εντός της Gazprom και των υψηλότερων ρωσικών κλιμακίων. Η κίνησή αυτή έδειξε μια πρόθεση να προκαλέσει ακόμα και ρωσικά συμφέροντα όταν αυτά συγκρούονταν με την επιβίωση του Λουκασένκο.
Τελικά, στις 3 Σεπτεμβρίου 2020, εν μέσω των μαζικών διαδηλώσεων μετά τις προεδρικές εκλογές, ο Τέρτελ διορίστηκε Πρόεδρος της KGB, λαμβάνοντας τον βαθμό του Αντιστράτηγου. Έγινε ο κύριος αρχιτέκτονας της εσωτερικής καταστολής που ακολούθησε, γεγονός που οδήγησε στη συμπερίληψή του σε πολυάριθμες λίστες διεθνών κυρώσεων.
3. Η Ασφαλειοποίηση της Διπλωματίας: Η KGB ως το «Νέο Υπουργείο Εξωτερικών»
Μετά την κρίση του 2020, παρατηρείται μια σημαντική μετατόπιση στη θεσμική αρχιτεκτονική της λευκορωσικής εξωτερικής πολιτικής. Το Υπουργείο Εξωτερικών (ΥΠΕΞ), που κάποτε ήταν το κύριο όργανο της «πολυδιανυσματικής» διπλωματίας του Μινσκ, έχει δει την επιρροή του να μειώνεται δραματικά. Υπό την ηγεσία του Τέρτελ, η KGB έχει υποκαταστήσει ουσιαστικά το ΥΠΕΞ στη διαχείριση των σχέσεων με τη Δύση.
Ενώ οι παραδοσιακοί διπλωμάτες περιορίζονται πλέον στην παροχή προπαγανδιστικής υποστήριξης για τη στροφή προς τον «Παγκόσμιο Νότο», η «πραγματική» εξωτερική πολιτική —δηλαδή οι συναλλακτικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ— διεξάγεται μέσω των διαύλων των υπηρεσιών πληροφοριών.
Αυτή η μετάβαση σε ένα στυλ διακυβέρνησης τύπου «Πολιτικού Γραφείου» (Politburo), όπου οι αρχηγοί ασφαλείας υπαγορεύουν τη διεθνή στρατηγική, αποτελεί απάντηση στην πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης μεταξύ Μινσκ και Δύσης. Οι δυτικοί αξιωματούχοι επιδιώκουν πλέον την απευθείας επαφή με το μηχανισμό ασφαλείας, ο οποίος κατέχει την πραγματική δύναμη να υλοποιεί συμφωνίες, ειδικά όσον αφορά τους πολιτικούς κρατούμενους και τις εγγυήσεις περιφερειακής ασφάλειας.
4. Η Ρητορική της «Αποκλιμάκωσης» και το Προσωπείο του Ειρηνοποιού
Μέχρι το 2025, ο Τέρτελ άρχισε να υιοθετεί μια εμφανώς συμφιλιωτική ρητορική, ένα «φιλοειρηνικό» προφίλ που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την παλαιότερη επιθετική του στάση. Σε δηλώσεις του, χαρακτήρισε τις δυτικές χώρες ως «εταίρους» και ζήτησε μια γενική χαλάρωση των εντάσεων.
Ορισμένες από τις βασικές του παρατηρήσεις περιλαμβάνουν:Την ανάγκη για σταθερή περιφερειακή κατάσταση και λειτουργική οικονομία.
Την ανοιχτή στάση της Λευκορωσίας προς τη Δυτική Ευρώπη, προβλέποντας μάλιστα «σύντομα καλά νέα» σε αυτόν τον τομέα.
Την πεποίθηση ότι οι σχέσεις δεν πρέπει να εξυπηρετούν την αντιπαράθεση, αλλά το όφελος των λαών.
Αυτή η αλλαγή δεν είναι απλώς ρητορική· αντανακλά έναν στρατηγικό υπολογισμό ότι ο δρόμος προς την άρση των κυρώσεων περνά μέσα από την ικανότητα της KGB να ενεργεί ως τεχνικός διαμεσολαβητής στη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας.
5. Η Διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ: Η «Μεγάλη Συμφωνία»
Μία από τις πιο σημαντικές πτυχές του διεθνούς ρόλου του Τέρτελ είναι η εμπλοκή του με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με την κυβέρνηση Τραμπ το 2025, οι ΗΠΑ υιοθέτησαν μια πιο πραγματιστική προσέγγιση προς το Μινσκ, βλέποντάς το ως πιθανό δίαυλο επικοινωνίας με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Κομβικά σημεία αυτής της επαφής ήταν:Η επίσκεψη του Κρίστοφερ Σμιθ (Christopher Smith): Τον Φεβρουάριο του 2025, αμερικανική αντιπροσωπεία επισκέφθηκε το Μινσκ, με τους κύριους συνομιλητές να είναι ο Λουκασένκο και ο Τέρτελ.
Η απελευθέρωση των 52 κρατουμένων: Τον Σεπτέμβριο του 2025, η Λευκορωσία απελευθέρωσε 52 πολιτικούς κρατούμενους διαφόρων εθνικοτήτων. Σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον συμφώνησε να άρει τις κυρώσεις στην κρατική αεροπορική εταιρεία Belavia.
Η «Μεγάλη Συμφωνία» (Grand Bargain): Οι συζητήσεις περιλάμβαναν την πιθανότητα απελευθέρωσης πρόσθετων κρατουμένων με αντάλλαγμα την άρση κυρώσεων στις λευκορωσικές τράπεζες και στον τομέα της ποτάσας, που αποτελεί τον σημαντικότερο οικονομικό μοχλό του καθεστώτος.
Ο Τέρτελ ενημέρωσε τον Λουκασένκο τον Δεκέμβριο του 2025 για νέες προτάσεις από τις ΗΠΑ σχετικά με την επίλυση της ουκρανικής κρίσης, σημειώνοντας έναν «ενεργό διάλογο» μεταξύ των προέδρων των δύο χωρών, με την KGB να λειτουργεί ως επιχειρησιακός κόμβος.
6. Η Ευρωπαϊκή Διάσταση: Χρυσός, Κατασκοπεία και Μυστικές Επαφές
Ενώ η γραμμή με τις ΗΠΑ επικεντρώνεται σε πολιτικές συμφωνίες, η σχέση με την Ευρώπη χαρακτηρίζεται από σκληρή ρητορική και μυστικές συναντήσεις.
Η σύγκρουση με το Ηνωμένο Βασίλειο: Ο Τέρτελ κατηγόρησε το Λονδίνο για «καθαρή κλοπή», ισχυριζόμενος ότι το 2020 κατασχέθηκαν παράνομα λευκορωσικά αποθέματα χρυσού και συναλλάγματος αξίας 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων.
Οι δίαυλοι με την MI6: Παρά τη δημόσια εχθρότητα, ο Τέρτελ διατηρεί επιχειρησιακή επαφή με τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Τον Ιούλιο του 2025, αναφέρθηκε συνάντησή του με αντιπροσωπεία της MI6, υπογραμμίζοντας το παράδοξο του ρόλου του: είναι το δημόσιο πρόσωπο της αντιδυτικής ρητορικής και ταυτόχρονα ο κύριος δίαυλος επικοινωνίας για τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Σχέσεις με γειτονικές χώρες: Ο Τέρτελ διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με τους ομολόγους του σε Πολωνία και Λιθουανία. Οι επαφές αυτές είναι απαραίτητες για τη διαχείριση προβλημάτων όπως η ασφάλεια των συνόρων και η μεταναστευτική κρίση.
7. Ο Ανθρωπιστικός Δίαυλος: 38 Επιχειρήσεις Ανταλλαγής
Η πιο απτή απόδειξη του ρόλου της KGB ως διαμεσολαβητή είναι η διαχείριση των ανθρωπιστικών επιχειρήσεων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Έως τον Ιούνιο του 2025, η λευκορωσική KGB είχε βοηθήσει σε 38 ξεχωριστές επιχειρήσεις ανταλλαγήςαιχμαλώτων και πολιτών.
Αυτές οι επιχειρήσεις περιλαμβάνουν:Ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου, πολιτών και παιδιών.
Επανένωση οικογενειών, με ιδιαίτερη έμφαση σε παιδιά που έχασαν στενούς συγγενείς.
Παροχή ιατρικής φροντίδας σε σοβαρά τραυματισμένους συμμετέχοντες στις ανταλλαγές, με τον Τέρτελ να τονίζει ότι «κανένας από τους τραυματίες δεν πέθανε» υπό λευκορωσική επίβλεψη.
Αυτή η εστίαση στον «καθολικό ανθρωπισμό» εξυπηρετεί έναν στρατηγικό σκοπό: επιτρέπει στην KGB να επαναπροσδιοριστεί από όργανο καταστολής σε «προστάτη της ανθρώπινης ζωής», μειώνοντας έτσι τη διεθνή της απομόνωση.
8. Η Σκοτεινή Πλευρά: Υβριδικός Πόλεμος και Καταστολή
Παρά τη ρητορική του «περιστεριού της ειρήνης», οι δραστηριότητες της KGB υπό τον Τέρτελ συνεχίζουν να φέρουν τα σημάδια του υβριδικού πολέμου.
Επιθετικές επιχειρήσεις: Η υπηρεσία κατηγορείται για τη χρήση μεθόδων όπως το “kompromat”, σκηνοθετημένα ατυχήματα και κατάχρηση διαδικασιών βίζας για τη στρατολόγηση πρακτόρων σε Πολωνία, Λιθουανία και Ουκρανία. Η επιχείρηση «Floodgate»: Η οργανωμένη προσπάθεια πρόκλησης μεταναστευτικής κρίσης στα πολωνικά σύνορα παραμένει κεντρικό σημείο τριβής και υπενθύμιση της προθυμίας της KGB να εργαλειοποιεί ανθρώπους για πολιτικούς σκοπούς. Στόχευση της διασποράς: Ακόμα και όταν ο Τέρτελ μιλά για εξομάλυνση με τη Δύση, η KGB διεισδύει ενεργά σε περιβάλλοντα μεταναστών για να διαταράξει τη δημοκρατική αντιπολίτευση. Μια μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η προσέγγιση ατόμων υπό το πρόσχημα ψευδο-δημοσιογράφων ή εκπροσώπων οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την απόσπαση πληροφοριών.
9. Στρατιωτική Ενσωμάτωση: Η Ασπίδα του «Κράτους της Ένωσης»
Η αρχιτεκτονική ασφαλείας του Τέρτελ είναι βαθιά συνδεδεμένη με τις στρατιωτικές φιλοδοξίες της Ρωσίας. Στα τέλη του 2025, αναφέρθηκε η ανάπτυξη του πυραυλικού συστήματος Oreshnik (Hazelnut) στη Λευκορωσία σε κατάσταση ετοιμότητας μάχης.
Η Λευκορωσία αναπτύσσει επίσης τις δικές της στρατιωτικές ικανότητες, όπως το σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων Polonez-M, με αυξημένη εμβέλεια και ακρίβεια. Παράλληλα, κατασκευάζεται εργοστάσιο παραγωγής drones με ρωσική βοήθεια.
Αυτή η στρατιωτική ενίσχυση περιπλέκει το αφήγημα της «Μεγάλης Συμφωνίας». Ενώ ο Τέρτελ επιδιώκει ελάφρυνση των κυρώσεων, προεδρεύει ενός κράτους που ενσωματώνεται ολοένα και περισσότερο στον στρατηγικό χώρο της Ρωσίας.
10. Συμπέρασμα: Ο «Δίαυλος του Μινσκ» ως Μόνιμη Πραγματικότητα
Η επιστροφή του Ιβάν Τέρτελ στο προσκήνιο των διεθνών διαπραγματεύσεων δεν είναι μια προσωρινή ανωμαλία, αλλά σύμπτωμα της νέας πραγματικότητας στην Ανατολική Ευρώπη. Καθώς η παραδοσιακή διπλωματία αποτυγχάνει, οι μηχανισμοί ασφαλείας καλύπτουν το κενό, δημιουργώντας μια «συναλλακτική ειρήνη»διαχειριζόμενη από εκείνους που ελέγχουν τους μοχλούς της ισχύος.
Το μέλλον του «διαύλου του Μινσκ» εξαρτάται από την ικανότητα του Τέρτελ να διατηρήσει μια εύθραυστη ισορροπία: από τη μια πλευρά να ικανοποιεί τις απαιτήσεις ασφαλείας του Κρεμλίνου και από την άλλη να προσφέρει στη Δύση ανθρωπιστικές και τεχνικές υπηρεσίες αρκετά πολύτιμες ώστε να δικαιολογήσουν την άρση των κυρώσεων.
Η τιμητική διάκριση του «Επίτιμου Αξιωματικού των Οργάνων Κρατικής Ασφάλειας»που έλαβε τον Δεκέμβριο του 2025 αποτελεί απόδειξη της επιτυχίας του στα μάτια του Λουκασένκο. Για τη διεθνή κοινότητα, η «Δυαδικότητα Τέρτελ» θέτει ένα ηθικό δίλημμα: η συνεργασία μαζί του προσφέρει μια οδό για τον τερματισμό του πολέμου και την απελευθέρωση κρατουμένων, αλλά ταυτόχρονα ανταμείβει ένα καθεστώς που συνεχίζει να διεξάγει υβριδικό πόλεμο κατά των γειτόνων του.
Η στρατηγική του Ιβάν Τέρτελ μοιάζει με έναν σιδερένιο κλοιό που έχει επενδυθεί με βελούδινο κάλυμμα· ενώ το εσωτερικό παραμένει σκληρό και κατασταλτικό, η εξωτερική επιφάνεια παρουσιάζεται μαλακή και χρηστική, λειτουργώντας ως το μοναδικό «κλειδί» που μπορεί να ανοίξει τις ερμητικά κλειστές πόρτες της επικοινωνίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Πηγή:the-undercover-journal.com
1. Οι Βάσεις ενός Αρχιτέκτονα Ασφαλείας: Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Τέρτελ γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1966 στο χωριό Πριβάλκα (Privalka) της περιοχής Γκρόντνο. Η καταγωγή του είναι ιδιαίτερη για το περιβάλλον του Αλεξάντρ Λουκασένκο, καθώς προέρχεται από εθνοτική πολωνική οικογένεια και έχει καθολικό υπόβαθρο. Μεταξύ των συγγενών του υπήρχαν μέλη του πρώην Εγχώριου Στρατού (Armia Krajowa) της Πολωνίας, στοιχείο που υπογραμμίζει τα βαθιά και συχνά αντιφατικά ιστορικά στρώματα της περιοχής καταγωγής του.
Η στρατιωτική του πορεία ξεκίνησε το 1984 με τη θητεία του στον Σοβιετικό Στρατό στην Τούλα, προτού εισαχθεί στην περίφημη Ανώτατη Σχολή Διοίκησης Αερομεταφερόμενων Δυνάμεων του Ριαζάν. Αποφοίτησε το 1989, έχοντας ως συμφοιτητές προσωπικότητες όπως ο Yunus-bek Yevkurov, δημιουργώντας ένα δίκτυο επαφών που θα αποδεικνυόταν πολύτιμο στο μετασοβιετικό τοπίο ασφαλείας.
Η εκπαίδευσή του συνεχίστηκε με την αποφοίτησή του από το Ινστιτούτο Εθνικής Ασφάλειας της KGB της Λευκορωσίας το 1994, ενώ απέκτησε πτυχίο νομικής από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γκρόντνο το 1996. Το 2017 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ακαδημία Δημόσιας Διοίκησης υπό τον Πρόεδρο της Λευκορωσίας.
2. Η Στρατηγική Πορεία προς την Κορυφή
Η επιχειρησιακή εμπειρία του Τέρτελ σφυρηλατήθηκε στην Κρατική Επιτροπή Συνόρων (1993-2007), όπου ηγήθηκε ομάδας πληροφοριών και ανάλυσης. Αυτή η περίοδος του προσέφερε μια λεπτομερή κατανόηση της διασυνοριακής επιμελητείας και των δικτύων λαθρεμπορίου.
Από το 2008 έως το 2020, υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της KGB, με επίκεντρο την οικονομική ασφάλεια και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Οι ρόλοι αυτοί του επέτρεψαν να χαρτογραφήσει τα οικονομικά δίκτυα τόσο της λευκορωσικής ελίτ όσο και της αντιπολίτευσης.
Το σημείο καμπής στην καριέρα του ήρθε τον Ιούνιο του 2020, όταν διορίστηκε Πρόεδρος της Επιτροπής Κρατικού Ελέγχου (KGK). Από τη θέση αυτή ηγήθηκε της έρευνας κατά του Βίκταρ Μπαμπάρικα (Viktar Babarika), βασικού πολιτικού αντιπάλου του Λουκασένκο, προειδοποιώντας μάλιστα ότι η έρευνα θα αποκάλυπτε «μαριονετίστες» εντός της Gazprom και των υψηλότερων ρωσικών κλιμακίων. Η κίνησή αυτή έδειξε μια πρόθεση να προκαλέσει ακόμα και ρωσικά συμφέροντα όταν αυτά συγκρούονταν με την επιβίωση του Λουκασένκο.
Τελικά, στις 3 Σεπτεμβρίου 2020, εν μέσω των μαζικών διαδηλώσεων μετά τις προεδρικές εκλογές, ο Τέρτελ διορίστηκε Πρόεδρος της KGB, λαμβάνοντας τον βαθμό του Αντιστράτηγου. Έγινε ο κύριος αρχιτέκτονας της εσωτερικής καταστολής που ακολούθησε, γεγονός που οδήγησε στη συμπερίληψή του σε πολυάριθμες λίστες διεθνών κυρώσεων.
3. Η Ασφαλειοποίηση της Διπλωματίας: Η KGB ως το «Νέο Υπουργείο Εξωτερικών»
Μετά την κρίση του 2020, παρατηρείται μια σημαντική μετατόπιση στη θεσμική αρχιτεκτονική της λευκορωσικής εξωτερικής πολιτικής. Το Υπουργείο Εξωτερικών (ΥΠΕΞ), που κάποτε ήταν το κύριο όργανο της «πολυδιανυσματικής» διπλωματίας του Μινσκ, έχει δει την επιρροή του να μειώνεται δραματικά. Υπό την ηγεσία του Τέρτελ, η KGB έχει υποκαταστήσει ουσιαστικά το ΥΠΕΞ στη διαχείριση των σχέσεων με τη Δύση.
Ενώ οι παραδοσιακοί διπλωμάτες περιορίζονται πλέον στην παροχή προπαγανδιστικής υποστήριξης για τη στροφή προς τον «Παγκόσμιο Νότο», η «πραγματική» εξωτερική πολιτική —δηλαδή οι συναλλακτικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ— διεξάγεται μέσω των διαύλων των υπηρεσιών πληροφοριών.
Αυτή η μετάβαση σε ένα στυλ διακυβέρνησης τύπου «Πολιτικού Γραφείου» (Politburo), όπου οι αρχηγοί ασφαλείας υπαγορεύουν τη διεθνή στρατηγική, αποτελεί απάντηση στην πλήρη κατάρρευση της εμπιστοσύνης μεταξύ Μινσκ και Δύσης. Οι δυτικοί αξιωματούχοι επιδιώκουν πλέον την απευθείας επαφή με το μηχανισμό ασφαλείας, ο οποίος κατέχει την πραγματική δύναμη να υλοποιεί συμφωνίες, ειδικά όσον αφορά τους πολιτικούς κρατούμενους και τις εγγυήσεις περιφερειακής ασφάλειας.
4. Η Ρητορική της «Αποκλιμάκωσης» και το Προσωπείο του Ειρηνοποιού
Μέχρι το 2025, ο Τέρτελ άρχισε να υιοθετεί μια εμφανώς συμφιλιωτική ρητορική, ένα «φιλοειρηνικό» προφίλ που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την παλαιότερη επιθετική του στάση. Σε δηλώσεις του, χαρακτήρισε τις δυτικές χώρες ως «εταίρους» και ζήτησε μια γενική χαλάρωση των εντάσεων.
Ορισμένες από τις βασικές του παρατηρήσεις περιλαμβάνουν:Την ανάγκη για σταθερή περιφερειακή κατάσταση και λειτουργική οικονομία.
Την ανοιχτή στάση της Λευκορωσίας προς τη Δυτική Ευρώπη, προβλέποντας μάλιστα «σύντομα καλά νέα» σε αυτόν τον τομέα.
Την πεποίθηση ότι οι σχέσεις δεν πρέπει να εξυπηρετούν την αντιπαράθεση, αλλά το όφελος των λαών.
Αυτή η αλλαγή δεν είναι απλώς ρητορική· αντανακλά έναν στρατηγικό υπολογισμό ότι ο δρόμος προς την άρση των κυρώσεων περνά μέσα από την ικανότητα της KGB να ενεργεί ως τεχνικός διαμεσολαβητής στη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας.
5. Η Διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ: Η «Μεγάλη Συμφωνία»
Μία από τις πιο σημαντικές πτυχές του διεθνούς ρόλου του Τέρτελ είναι η εμπλοκή του με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με την κυβέρνηση Τραμπ το 2025, οι ΗΠΑ υιοθέτησαν μια πιο πραγματιστική προσέγγιση προς το Μινσκ, βλέποντάς το ως πιθανό δίαυλο επικοινωνίας με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Κομβικά σημεία αυτής της επαφής ήταν:Η επίσκεψη του Κρίστοφερ Σμιθ (Christopher Smith): Τον Φεβρουάριο του 2025, αμερικανική αντιπροσωπεία επισκέφθηκε το Μινσκ, με τους κύριους συνομιλητές να είναι ο Λουκασένκο και ο Τέρτελ.
Η απελευθέρωση των 52 κρατουμένων: Τον Σεπτέμβριο του 2025, η Λευκορωσία απελευθέρωσε 52 πολιτικούς κρατούμενους διαφόρων εθνικοτήτων. Σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον συμφώνησε να άρει τις κυρώσεις στην κρατική αεροπορική εταιρεία Belavia.
Η «Μεγάλη Συμφωνία» (Grand Bargain): Οι συζητήσεις περιλάμβαναν την πιθανότητα απελευθέρωσης πρόσθετων κρατουμένων με αντάλλαγμα την άρση κυρώσεων στις λευκορωσικές τράπεζες και στον τομέα της ποτάσας, που αποτελεί τον σημαντικότερο οικονομικό μοχλό του καθεστώτος.
Ο Τέρτελ ενημέρωσε τον Λουκασένκο τον Δεκέμβριο του 2025 για νέες προτάσεις από τις ΗΠΑ σχετικά με την επίλυση της ουκρανικής κρίσης, σημειώνοντας έναν «ενεργό διάλογο» μεταξύ των προέδρων των δύο χωρών, με την KGB να λειτουργεί ως επιχειρησιακός κόμβος.
6. Η Ευρωπαϊκή Διάσταση: Χρυσός, Κατασκοπεία και Μυστικές Επαφές
Ενώ η γραμμή με τις ΗΠΑ επικεντρώνεται σε πολιτικές συμφωνίες, η σχέση με την Ευρώπη χαρακτηρίζεται από σκληρή ρητορική και μυστικές συναντήσεις.
Η σύγκρουση με το Ηνωμένο Βασίλειο: Ο Τέρτελ κατηγόρησε το Λονδίνο για «καθαρή κλοπή», ισχυριζόμενος ότι το 2020 κατασχέθηκαν παράνομα λευκορωσικά αποθέματα χρυσού και συναλλάγματος αξίας 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων.
Οι δίαυλοι με την MI6: Παρά τη δημόσια εχθρότητα, ο Τέρτελ διατηρεί επιχειρησιακή επαφή με τις βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Τον Ιούλιο του 2025, αναφέρθηκε συνάντησή του με αντιπροσωπεία της MI6, υπογραμμίζοντας το παράδοξο του ρόλου του: είναι το δημόσιο πρόσωπο της αντιδυτικής ρητορικής και ταυτόχρονα ο κύριος δίαυλος επικοινωνίας για τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Σχέσεις με γειτονικές χώρες: Ο Τέρτελ διατηρεί διαύλους επικοινωνίας με τους ομολόγους του σε Πολωνία και Λιθουανία. Οι επαφές αυτές είναι απαραίτητες για τη διαχείριση προβλημάτων όπως η ασφάλεια των συνόρων και η μεταναστευτική κρίση.
7. Ο Ανθρωπιστικός Δίαυλος: 38 Επιχειρήσεις Ανταλλαγής
Η πιο απτή απόδειξη του ρόλου της KGB ως διαμεσολαβητή είναι η διαχείριση των ανθρωπιστικών επιχειρήσεων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Έως τον Ιούνιο του 2025, η λευκορωσική KGB είχε βοηθήσει σε 38 ξεχωριστές επιχειρήσεις ανταλλαγήςαιχμαλώτων και πολιτών.
Αυτές οι επιχειρήσεις περιλαμβάνουν:Ανταλλαγή αιχμαλώτων πολέμου, πολιτών και παιδιών.
Επανένωση οικογενειών, με ιδιαίτερη έμφαση σε παιδιά που έχασαν στενούς συγγενείς.
Παροχή ιατρικής φροντίδας σε σοβαρά τραυματισμένους συμμετέχοντες στις ανταλλαγές, με τον Τέρτελ να τονίζει ότι «κανένας από τους τραυματίες δεν πέθανε» υπό λευκορωσική επίβλεψη.
Αυτή η εστίαση στον «καθολικό ανθρωπισμό» εξυπηρετεί έναν στρατηγικό σκοπό: επιτρέπει στην KGB να επαναπροσδιοριστεί από όργανο καταστολής σε «προστάτη της ανθρώπινης ζωής», μειώνοντας έτσι τη διεθνή της απομόνωση.
8. Η Σκοτεινή Πλευρά: Υβριδικός Πόλεμος και Καταστολή
Παρά τη ρητορική του «περιστεριού της ειρήνης», οι δραστηριότητες της KGB υπό τον Τέρτελ συνεχίζουν να φέρουν τα σημάδια του υβριδικού πολέμου.
Επιθετικές επιχειρήσεις: Η υπηρεσία κατηγορείται για τη χρήση μεθόδων όπως το “kompromat”, σκηνοθετημένα ατυχήματα και κατάχρηση διαδικασιών βίζας για τη στρατολόγηση πρακτόρων σε Πολωνία, Λιθουανία και Ουκρανία. Η επιχείρηση «Floodgate»: Η οργανωμένη προσπάθεια πρόκλησης μεταναστευτικής κρίσης στα πολωνικά σύνορα παραμένει κεντρικό σημείο τριβής και υπενθύμιση της προθυμίας της KGB να εργαλειοποιεί ανθρώπους για πολιτικούς σκοπούς. Στόχευση της διασποράς: Ακόμα και όταν ο Τέρτελ μιλά για εξομάλυνση με τη Δύση, η KGB διεισδύει ενεργά σε περιβάλλοντα μεταναστών για να διαταράξει τη δημοκρατική αντιπολίτευση. Μια μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η προσέγγιση ατόμων υπό το πρόσχημα ψευδο-δημοσιογράφων ή εκπροσώπων οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την απόσπαση πληροφοριών.
9. Στρατιωτική Ενσωμάτωση: Η Ασπίδα του «Κράτους της Ένωσης»
Η αρχιτεκτονική ασφαλείας του Τέρτελ είναι βαθιά συνδεδεμένη με τις στρατιωτικές φιλοδοξίες της Ρωσίας. Στα τέλη του 2025, αναφέρθηκε η ανάπτυξη του πυραυλικού συστήματος Oreshnik (Hazelnut) στη Λευκορωσία σε κατάσταση ετοιμότητας μάχης.
Η Λευκορωσία αναπτύσσει επίσης τις δικές της στρατιωτικές ικανότητες, όπως το σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων Polonez-M, με αυξημένη εμβέλεια και ακρίβεια. Παράλληλα, κατασκευάζεται εργοστάσιο παραγωγής drones με ρωσική βοήθεια.
Αυτή η στρατιωτική ενίσχυση περιπλέκει το αφήγημα της «Μεγάλης Συμφωνίας». Ενώ ο Τέρτελ επιδιώκει ελάφρυνση των κυρώσεων, προεδρεύει ενός κράτους που ενσωματώνεται ολοένα και περισσότερο στον στρατηγικό χώρο της Ρωσίας.
10. Συμπέρασμα: Ο «Δίαυλος του Μινσκ» ως Μόνιμη Πραγματικότητα
Η επιστροφή του Ιβάν Τέρτελ στο προσκήνιο των διεθνών διαπραγματεύσεων δεν είναι μια προσωρινή ανωμαλία, αλλά σύμπτωμα της νέας πραγματικότητας στην Ανατολική Ευρώπη. Καθώς η παραδοσιακή διπλωματία αποτυγχάνει, οι μηχανισμοί ασφαλείας καλύπτουν το κενό, δημιουργώντας μια «συναλλακτική ειρήνη»διαχειριζόμενη από εκείνους που ελέγχουν τους μοχλούς της ισχύος.
Το μέλλον του «διαύλου του Μινσκ» εξαρτάται από την ικανότητα του Τέρτελ να διατηρήσει μια εύθραυστη ισορροπία: από τη μια πλευρά να ικανοποιεί τις απαιτήσεις ασφαλείας του Κρεμλίνου και από την άλλη να προσφέρει στη Δύση ανθρωπιστικές και τεχνικές υπηρεσίες αρκετά πολύτιμες ώστε να δικαιολογήσουν την άρση των κυρώσεων.
Η τιμητική διάκριση του «Επίτιμου Αξιωματικού των Οργάνων Κρατικής Ασφάλειας»που έλαβε τον Δεκέμβριο του 2025 αποτελεί απόδειξη της επιτυχίας του στα μάτια του Λουκασένκο. Για τη διεθνή κοινότητα, η «Δυαδικότητα Τέρτελ» θέτει ένα ηθικό δίλημμα: η συνεργασία μαζί του προσφέρει μια οδό για τον τερματισμό του πολέμου και την απελευθέρωση κρατουμένων, αλλά ταυτόχρονα ανταμείβει ένα καθεστώς που συνεχίζει να διεξάγει υβριδικό πόλεμο κατά των γειτόνων του.
Η στρατηγική του Ιβάν Τέρτελ μοιάζει με έναν σιδερένιο κλοιό που έχει επενδυθεί με βελούδινο κάλυμμα· ενώ το εσωτερικό παραμένει σκληρό και κατασταλτικό, η εξωτερική επιφάνεια παρουσιάζεται μαλακή και χρηστική, λειτουργώντας ως το μοναδικό «κλειδί» που μπορεί να ανοίξει τις ερμητικά κλειστές πόρτες της επικοινωνίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης.
Πηγή:the-undercover-journal.com
.gif)
0 Σχόλια