Αποικιακά κατάλοιπα οι βρετανικές βάσεις – με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστη

Οι «New York Times» σε ρεπορτάζ τους σχετικά με τη «Συμφωνία της Γροιλανδίας» συμπεριέλαβαν το ακόλουθο απόσπασμα:

«Ένας από τους αξιωματούχους που παρευρέθηκαν στις συναντήσεις συνέκρινε την ιδέα με τις βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο, οι οποίες θεωρούνται βρετανικό έδαφος. Ένας αξιωματούχος που ενημερώθηκε για τις συζητήσεις επιβεβαίωσε επίσης ότι η δεύτερη ιδέα για τη Γροιλανδία διαμορφώθηκε με βάση τις κυρίαρχες βρετανικές βάσεις στην Κύπρο».

«Ένας από τους αξιωματούχους που παρευρέθηκαν στις συναντήσεις συνέκρινε την ιδέα με τις βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κύπρο, οι οποίες θεωρούνται βρετανικό έδαφος. Ένας δεύτερος αξιωματούχος που ενημερώθηκε για τις συζητήσεις επιβεβαίωσε επίσης ότι η ιδέα για τη Γροιλανδία διαμορφώθηκε με βάση τις κυρίαρχες βρετανικές βάσεις στην Κύπρο».

Δεν ξέρουμε ποιοι είναι οι δύο 'αξιωματούχοι' που θέλησαν να συγκριθούν και να αναφερθούν στις βρετανικές βάσεις στην Κυπριακή ως πρότυπο ή αν τους προσέφεραν την … έξυπνη ιδέα κάποιοι άλλοι 'αξιωματούχοι' από την πλευρά του Λονδίνου!

Το Ανώτατο Δικαστήριο του ΗΒ (Supreme Court of the UK) στο Λονδίνο

Τη Συμβουλευτική Γνωμοδότηση του Διεθνούς Δικαστηρίου στις 25.2.2019 (υπόθεση Μαυρίκιου) είχε ήδη προκαταλάβει η σημαντικότερη και δεσμευτική απόφαση για το Ηνωμένο Βασίλειο, στις 30 Ιουλίου 2018 , του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Supreme Court) στο Λονδίνο. Το οποίο διαφώνησε με τη θέση του Υπ. Εσωτερικών στο Λονδίνο ότι το 1960 οι «Κυριάρχες Περιοχές των Βάσεων» μετατράπηκαν σε «νέες οντότητες» («new entities») που «δημιουργήθηκαν» το 1960 και που απέκτησαν ξεχωριστό καθεστώς, αλλά ότι οι περιοχές των βάσεων είναι αποικιακά κατάλοιπα .

Εν συντομία εξηγώ ότι το θέμα ξεκίνησε από ένα δικαστήριο των βάσεων με τρεις δικαστές όπου δύο δικαστές υποστήριξαν τη θέση της Υπουργού Εσωτερικών, τότε ήταν η Τερέζα Μέι Υπουργός Εσωτερικών, ότι το 1960 οι βάσεις δημιουργήθηκαν ως NEW ENTITIES, όμως ο τρίτος δικαστής. διαφώνησε μαζί τους. Το θέμα έφθασε στο Εφετείο στο Λονδίνο το οποίο το 2017 διαφώνησε με τους δύο δικαστές και συμφώνησε με τη θέση του ενός που διατήρησε τη θέση ότι δεν ήταν NEW ENTITIES αλλά αποικιακά κατάλοιπα. Τελικά η υπόθεση έφθασε στο Supreme Court το οποίο συμφώνησε με έναν δικαστή των Βάσεων και με το Εφετείο. Και στις 30 Ιουλίου 2018 απέρριψε τη θέση του Υπουργού Εσωτερικών Sajid Javid (του τρίτου μέχρι τότε στην υπόθεση, Τερέζας Μέι (2010-2016 ) Amber Rudd (2016-2018) Sajid Javid 2018-) και όλων των αποτελεσμάτων των σειρών.

Ο δικαστής Justice Collender, ο δικαστής που διαφώνησε με τους άλλους δύο στο δικαστήριο των «Κυρίων Περιοχών των Βάσεων», στην απόφασή του διαφωνώντας με τους άλλους δύο συναδέλφους του και τους Υπουργούς Εσωτερικών είναι σημαντικό να λεχθεί ότι χρησιμοποίησε απόσπασμα από τη δικηγορική. Εγκυκλοπαίδεια, όπως ονομάζεται , το HALSBURY’S LAWS OF ENGLAND και την οποία χρησιμοποίησε και το Εφετείο στη συνέχεια, συμφωνώντας μαζί του. Και το οποίο απόσπασμα λέγει:

« Οι Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας αποτελούνται από εκείνα τα τμήματα της αποικίας της Κύπρου που δεν ιδρύθηκαν με τον Κυπριακό Νόμο του 1960 ως Ανεξάρτητη Κυρίαρχη Δημοκρατία της Κύπρου και παραμένουν εντός της κυριαρχίας και της δικαιοδοσίας της Αυτού Μεγαλειότητας. Αυτές [δηλαδή οι Βρετανικές Βάσεις] πρέπει επομένως να θεωρούνται ότι αποτελούν αποικία που αποκτήθηκε με κατάκτηση ή παραχώρηση από τις 5 Νοεμβρίου 1914.»

Σε ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά: «Οι Κυριάρχες Περιοχές των Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας αποτελούνται από εκείνα τα κομμάτια της αποικίας Κύπρου που δεν ανακηρύχθηκαν ως Ανεξάρτητη Κυρία Δημοκρατία της Κύπρου με το Cyprus Act 1960 και παρέμειναν στη δικαιοδοσία της κυριαρχίας της Κύπρου. Μεγαλειότητας. Αυτά (δηλαδή οι Κυριάρχες Περιοχές των Βάσεων) πρέπει να θεωρούνται, επομένως, ως αποκορύφωμα που αποκτήθηκε από κατάκτηση ή εκχώρηση στις 5 Νοεμβρίου 1914»). (Όταν το Ηνωμένο Βασίλειο προσάρτησε την Κύπρο σ΄αυτό).

Ο Δικαστής MR JUSTICE COLLENDER επίσης αναφέρθηκε στις «Κυρίες Περιοχές των Βάσεων» ως « the rump of the British colony of Cyprus » « η ουρά της βρετανικής αποικίας της Κύπρου ».

Ο Δρ Κλέαρχος Κυριακίδης

Στις 14 Νοεμβρίου 2014 , σε διάλεξη στο Λονδίνο, στην οποία παρευρέθη, ο Δρ Κλέαρχος Κυριακίδης είχε εξηγήσει με τη μελέτη του τα εξής:

«Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, μπορεί να δηλωθεί ότι από την άποψη τόσο του συνταγματικού δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου όσο και του δημόσιου διεθνούς δικαίου, το νησί έγινε αποικία μετά την προσάρτησή του στις 5 Νοεμβρίου 1914. Όλα αυτά εξηγούν γιατί οι διαδοχικές εκδόσεις των Νόμων της Αγγλίας του Halsbury (συμπεριλαμβανομένης της τρέχουσας έκδοσης) έχουν συμπεριλάβει την ακόλουθη δήλωση: «Το νησί της Κύπρου ήταν αποικία που αποκτήθηκε με κατάκτηση ή παραχώρηση από τις 5 Νοεμβρίου 1914».34 Η διατύπωση εξηγείται με αναφορά στην προσάρτηση του 1914 (η οποία ουσιαστικά ισοδυναμούσε με κατάκτηση) και στη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 (η οποία θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως εξουσιοδότηση αναδρομικής παραχώρησης).

Από το 1960, οι δύο Βρετανικές Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων αντιπροσωπεύουν τα απομεινάρια της αποικίας που δημιουργήθηκε μετά την προσάρτηση του 1914. Με άλλα λόγια, η βρετανική κυριαρχία την οποία το Ηνωμένο Βασίλειο συνεχίζει να διεκδικεί εντός των δύο Βρετανικών Περιοχών Βάσεων, συμπληρώνει σήμερα 100 χρόνια ζωής.

Σε ελεύθερη μετάφραση της γράφουσας: «Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, μπορεί να δηλωθεί ότι, από την άποψη τόσο του συνταγματικού δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου όσο και του δημόσιου διεθνούς δικαίου, το νησί έγινε αποικία μετά την προσάρτησή του στις 5 Νοεμβρίου 1914. Όλα αυτά εξηγούν γιατί οι διαδοχικές εκδόσεις των Νόμων της Αγγλίας του Halsbury (συμπεριλαμβανομένης της τρέχουσας έκδοσης) έχουν συμπεριλάβει την ακόλουθη δήλωση: « Το νησί της Κύπρου έγινε αποικία που αποκτήθηκε με κατάκτηση ή παραχώρηση από τις 5 Νοεμβρίου 1914», 34 . Η διατύπωση εξηγείται με αναφορά στην προσάρτηση του 1914 (η οποία ουσιαστικά ισοδυναμούσε με κατάκτηση) και στη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 (η οποία θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως εξουσιοδότηση αναδρομικής παραχώρησης)».

«Από το 1960, οι δύο Βρετανικές Περιοχές Κυρίων Βάσεων αντιπροσωπεύουν τα απομεινάρια της αποικίας που δημιουργήθηκε μετά την προσφυγή του 1914. Με άλλα λόγια, η βρετανική κυριαρχία την οποία το Βασίλειο συνεχίζει να διεκδικεί εντός των δύο Κυρίων Περιοχών. Βάσεων, συμπληρώνει σήμερα 100 χρόνια ζωής».

Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δικαίωσε και τον Δρα Κυριακίδη ο οποίος αποφάνθηκε με τη μελέτη του το 2014 ακριβώς ότι επιβεβαίωσε το Ανώτατο το 2018.

Πρώτοι οι Βρετανοί γνωρίζουν ότι δεν είναι «κυρίαρχες»

Τα έγγραφα φανέρωσαν ότι οι ίδιοι οι Βρετανοί πρώτοι γνωρίζουν ότι οι βάσεις των δεν είναι «κυρίαρχες». Το 1959 χρησιμοποίησαν τον έντεχνο όρο «κυρίαρχες» για να θωρακίσουν τη λειτουργία τους από τυχόν αντιδράσεις μας, έκτοτε πίστευαν ότι η παρουσία τους εξαρτιόταν από την ΚΑΛΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ .

Στο βιβλίο μας «Η Κύπρος στο Σφυρί» που εκδώσαμε με τον συνάδελφο Ανδρέα Παπακωνσταντίνου στο Λονδίνο τον Μάιο του 1991, καλύψαμε τις διαπραγματεύσεις των εκκρεμών θεμάτων που απέρρεαν από τις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, κυρίως των βάσεων. Ο Στέλιος Θεοδούλου χρησιμοποίησε και ο νομικός και πρώην Εισαγγελέας της Δημοκρατίας σε άρθρο του στη «Σημερινή» στις 21 Δεκεμβρίου 1994 με τίτλο « Αποικίες ή κατάλοιπα αποικιοκρατίας οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο; » αναφερόμενος στο ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, όπως έγραψε, της υπόστασης των βρετανικών στρατιωτικών βάσεων στην Κύπρο το ακόλουθο σημείο του Φόρεϊν Όφις από το βιβλίο μας:

«Οι κυρίαρχες βρετανικές βάσεις, σύμφωνα με τη Συνθήκη, παραμένουν βρετανικό έδαφος και για λόγους διεθνών υποθέσεων θα είναι σαν «αποικίες», αν και εσωτερικά η Δημοκρατία θα εφαρμόσει πολλές από τις κυβερνητικές της αρμοδιότητες. Για πολιτικούς λόγους όμως θα αποφεύγεται η λέξη «αποικία». Για τους ίδιους λόγους, το υπεύθυνο τμήμα στο Whitehall δε θα είναι το Γραφείο Αποικιών αλλά το Υπουργείο Αεροπορίας».

Ο κ. Θεοδούλου στο άρθρο του παράθεσε ως Παραπομπές 1 και 2 « Επίσημο έγγραφο του Foreign Office με στοιχεία FO 371/152886 Air Ministry, June – July 1960, στο βιβλίο «Η Κύπρος στο Σφυρί» των Φ. Αργυρού και Α. Παπακωνσταντίνου έκδοση 1991».

Σημ.: Αργότερα το Υπουργείο Αεροπορίας στο Λονδίνο διαλύθηκε και υπεύθυνος για τις βάσεις είναι το Υπουργείο Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το 2019 ο κ. Ο Θεοδούλου έκανε ξανά αναφορά σ΄αυτό σε δηλώσεις του στη Νάταλη Μιχαηλίδου που δημοσιεύτηκε στη «Σημερινή» στις 3 Μαρτίου 2019.

Μισό αιώνα μετά το αποικιακό καθεστώς των βάσεων ήλθε να επιβεβαιώσει το Ανώτατο Δικαστήριο…

Διαπραγμάτευση βρετανικής ένταξης στην ΕΟΚ – Sir David Hannay

Την 1.1.1973 ο βρετανός αξιωματούχος που διορίστηκε επικεφαλής της διαπραγματευτικής βρετανικής ομάδας για τη διαπραγμάτευση της ένταξης του Ηνωμένου Βασιλείου στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), δεν ήταν άλλος από τον Sir David Hannay. Ο οποίος κανόνισε και έπεισε τους Ευρωπαίους αξιωματούχους όπως εξαιρεθούν οι δύο βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία από ένταξη στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, εφόσον στην πραγματικότητα δεν είναι «κυρίαρχες». Και συνεννοήθηκε μαζί τους όπως αφεθεί το θέμα να εκκρεμεί για επανα-συζήτηση όταν και αφού έκανε αίτηση η Κυπριακή Δημοκρατία για ένταξη.

Πέρασαν τα χρόνια και τη δεκαετία του 1990 και αφού είχε αφυπηρετήσει ο Sir David Hannay τον επανάφερε στην υπηρεσία του Φόρεϊν Όφις όχι μόνο να διαπραγματεύεται το Κυπριακό («Σχέδιο Αν/Χάνεϊ») αλλά και την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και να αφήσει και πάλι τις Βάσεις εκτός…

Σημειώνεται ότι τον καιρό της εμφάνισης του «Σχεδίου Ανάν» (Χάνεϊ) η Βρετανία υποσχέθηκε να επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία μεγάλο μέρος των Βάσεων.

Υπενθυμίζεται, όμως, ότι αυτό προνοεί και η συμφωνία τους με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, είναι δεσμευμένος με την υπογραφή Sir Hugh Foot εκ μέρους του Ηνωμένου Βασιλείου, όταν δεν χρειάζονται πλέον οι Βάσεις για στρατιωτικούς σκοπούς, να επιστρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία…

Η σκέψη όμως για επιστροφή εδαφών που κράτησε το Ηνωμένο Βασίλειο με τις Συνθήκες το 1960 ως «κυρίαρχες στρατιωτικές περιοχές» ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, όταν παραδέχθηκαν ότι είχαν πάρει πολύ μεγαλύτερο ποσοστό εδάφους απ' ό,τι χρειάζονταν. Αλλά δεν μπορούσαν να επιστρέψουν όσα εδάφη δεν χρειάστηκαν στις δύο αυτές βάσεις, ειδικά τη βάση Δεκέλειας, φοβούμενοι τις τουρκικές αντιδράσεις. Εφόσον οι Τούρκοι τους είχαν πει ότι αν και όταν αποφασίσουν να επιστρέψουν εδάφη, η Δεκέλεια να δοθεί σ΄αυτούς (δηλώσεις James Callaghan 1974…).

Πηγή:geopolitico.gr