
Τον Δεκέμβριο του 2025 το δεξαμενόπλοιο αργού πετρελαίου «Qendil» το οποίο βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας, καθώς οι ουκρανικές πηγές ανέφεραν ότι επλήγησαν από drone της SBU (Υπηρεσία Ασφάλειας της Ουκρανίας) σε διεθνή ύδατα νότια της Κρήτης, στο πλαίσιο επιχειρήσεων κατά των ρωσικών συμφερόντων.
Τα ουκρανικά drones προφανώς δεν πέταξαν στα νότια της Κρήτης διασχίζοντας τη Μαύρη θάλασσα, τα Δαρδανέλια και ακολούθως το Αιγαίο για να καταλήξουν στο Λιβυκό Πέλαγος (Νότιο Κρητικό Πέλαγος), νότια της Γαύδου. Προφανώς οι χειριστές του το ανέπτυξαν εγγύς της περιοχής ενδιαφέροντος δεδομένου πως πρόκειται για μικρά drones με σχετικά εύκολη επιχειρησιακή ανάπτυξη σε κάποια μυστική τοποθεσία που πιθανότατα στη χώρα μας ή κάποιο άλλο πλοίο το ανέπτυξε λειτουργώντας ως μητρικό σκάφος. Η τότε επίθεση δεν φαίνεται να προβλημάτισε ούτε το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος ούτε και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
Τα ουκρανικά ταχύπλοα σκάφη τύπου USV Magura εμβέλεια έως 450-800 ναυτικά μίλια και μέγιστη ταχύτητα περίπου 42 κόμβους. Τα σκάφη Magura USV (Maritime Autonomous Guard Unmanned Robotic Apparatus) αποτελούν μια οικογένεια ουκρανικών μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας, με πιο διαδεδομένη την έκδοση V5. Διαθέτει κάμερες ημέρας/νύχτας για μετάδοση εικόνας HD σε πραγματικό χρόνο. Η καθοδήγηση του επιτυγχάνεται μέσω δορυφορικών συστημάτων (όπως το Starlink), mesh radio και GNSS. Ως εκ τούτων, αρκεί το USV να βρεθεί μερικές εκατοντάδες μίλια από τον στόχο που θα χτυπήσει και ο έλεγχος του μπορεί να γίνει από την Ουκρανία μέσω δορυφορικών συστημάτων. Το πλέον σημαντικό είναι η τοποθεσία από την οποία θα εκκινήσει την αποστολή του να είναι εγγύς του στόχου στη δυνητική περιοχή ενδιαφέροντος.
Πλέον η Ουκρανία αναπτύσει τη νέα γενιά Μη Επανδρωμένο Σκάφος τύπου Magura V7. Το συνολικό βάρος φτάνει τους 3,4 τόνους όταν είναι πλήρως φορτωμένο με καύσιμα και εκρηκτική κεφαλή ή οπλισμό. Φέρει ωφέλιμο φορτίο εως 650 kg, επιτρέποντας τη μεταφορά όχι μόνο εκρηκτικών αλλά και αντιαεροπορικών πυραύλων (όπως οι R-73 ή AIM-9). Έχει μήκος 7,2 μέτρα. Η εμβέλεια του αγγίζει τα 1.500 χλμ (800 ναυτικά μίλια).
Ένα παράδειγμα που οφείλει να προβληματίσει τις αρμόδιες Υπηρεσίες της χώρας μας: Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, Ελληνική Αστυνομία, Λιμενικό Σώμα και ΓΕΕΘΑ.
Στις αρχές Ιουνίου 2025, η Ουκρανία εξαπέλυσε μαζική επίθεση με Μη Επαναδρωμένα Αεροσκάφη (drones), γνωστή ως επιχείρηση «Ιστό της Αράχνης», στοχεύοντας ρωσικές αεροπορικές βάσεις (Μπελάγια, Ντιαγκίλεβο, Ολένια, Ιβάνοβο). Αναφορές έκαναν λόγο για ζημιές σε σημαντικό αριθμό στρατηγικών βομβαρδιστικών, πλήττοντας τη ρωσική ικανότητα αεροπορικών πληγμάτων, με την Ουκρανία να ισχυρίζεται πλήγμα σε πάνω από 40 αεροσκάφη. Η επιχείρηση «Ιστό της Αράχνης» (Operation Spiderweb) τον Ιούνιο του 2025 θεωρείται ένας σύγχρονος «Δούρειος Ίππος» λόγω του τρόπου με τον οποίο τα ουκρανικά drones καταφέρνουν να διεισδύσουν βαθιά στη Ρωσία.Οι κύριοι μέθοδοι διείσδυσης ήταν:
Λαθραία Μεταφορά με Φορτηγά: Περισσότερα από 100 drones (τύπου Osa quadcopters) μεταφέρθηκαν κρυφά μέσα στη Ρωσία, αποσυναρμολογημένα ή κρυμμένα μέσα σε ειδικά διαμορφωμένα ξύλινα σπιτάκια/κοντέινερ πάνω σε φορτηγά. Οι Ρώσοι οδηγοί των φορτηγών δεν γνώριζαν το φορτίο τους. Είχαν προσληφθεί για να μεταφέρουν τα οικήματα σε συγκεκριμένες τοποθεσίες κοντά στις αεροπορικές βάσεις. Αξιοποιήθηκε η τεχνολογία κρυφών δικτύων κινητής τηλεφωνίας ενώ οι χειριστές στην Ουκρανία έλεγξαν τα drones χρησιμοποιώντας τα ίδια τα ρωσικά δίκτυα 4G/LTE μέσω καρτών SIM, καθιστώντας τα δύσκολα σήματα να εντοπιστούν. Επίσης, αξιοποιώντας τη τεχνητή νοημοσύνη (AI). Τα drones ήταν εξοπλισμένα με AI για να αναγνωρίσουν αυτόνομα τα ευάλωτα σημεία των αεροσκαφών και να συνεχίσουν την πορεία τους ακόμη και αν υπήρχε παρεμβολή (jamming) στο σήμα τους. χλμ. μακριά από την Ουκρανία), οι οροφές των κοντέινερ άνοιγαν με τηλεχειρισμό και τα drones απογειώνονταν για την τελική επίθεση.
Ανάλογες ενέργειες εκτιμάται πως μπορεί να γίνουν και για τα ουκρανικά Magura (μήκους 5,5 μέτρων και πλάτους 1,5 μέτρου) τα οποία ζυγίζουν περί τον έναν τόνο και μεταφέρονται σχετικά εύκολα σε κοντέινερ ή σε τρέιλερ σκαφών καλά κρυμμένα και φυσικά σε απόκρυψη. Άλλωστε στα τελωνεία της χώρας δεν ελέγχεται η κάθε νταλίκα που εισέρχεται και αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για την εθνική ασφάλεια της χώρας. Οι περισσότερες νταλικές και φορτηγά ελέγχονται δειγματοληπτικά ειδικά από τις χώρες εντός Σένγκεν. Όλα τα παραπάνω έχουν φυσικά τεράστια επιχειρησιακή αξία για τα ελληνικά επιτελεία και το ΓΕΕΘΑ αφού αποτελούν διδάγματα για ενδεχόμενες επιχειρήσεις τουρκικών υπηρεσιών προς τη χώρα μας σε περίοδο σύρραξης.
Από την έναρξη της πλήρους εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022 έως τον Μάιο του 2026, οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν πραγματοποιήσει περισσότερες από 60 επιθέσεις με μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV) κατά ρωσικών στόχων. Μόνο το μοντέλο Magura V5 έχει πλήξει τουλάχιστον 18 πλοία σε διάστημα 18 μηνών. Στο Μεσόγειο, η ουκρανική δράση με μη επανδρωμένα μέσα (drones και USVs) αποτελεί μια νέα, στρατηγική επέκταση του πολέμου πέρα από τη Μαύρη Θάλασσα, στοχεύοντας κυρίως στο ρωσικό «σκιώδη στόλο» (shadow fleet) που μεταφέρει πετρέλαιο και αέριο παρακάμπτοντας τις κυρώσεις. Οι κυριότερες καταγεγραμμένες ενέργειες περιλαμβάνουν: επίθεση στο τάνκερ «Qendil» (Δεκέμβριος 2025). Προβάλλεται για την πρώτη επισήμανση αναφερόμενη ουκρανική επίθεση στο Μεσόγειο. Πραγματοποιήθηκε με εναέρια drones νότια της Κρήτης και κοντά στη Λιβύη, στοχεύοντας ρωσικών συμφερόντων πετρελαιοφόρο. Δεύτερον, βύθιση του LNG carrier «Arctic Metagaz» (Μάρτιος 2026). Σκάφη επιφανείας (USV) τύπου Magura V5 φέρονται να βυθιστούν το πλοίο μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου νοτιοανατολικά της Μάλτας.
Επισημαίνεται ότι τα ουκρανικά USV είναι άκρως επικίνδυνα για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και ειδικές τις βραδινές ώρες αφού δεν τους φέρουν ενδεδειγμένους φανούς ναυσιπλοΐας, όπως ορίζουν οι σχετικές διατάξεις του Διεθνούς Κανονισμού Αποφυγής Συγκρούσεων και ενδέχεται να προκληθεί σοβαρότατο ναυτικό ατύχημα. Αυτό και μόνον οφείλει να προβληματίσει το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής καθώς και το Αρχηγείο του Λιμενικού Σώματος. Ευελπιστούμε ο αρμόδιος Υπουργός Βασίλης Κικίλιας και ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος Αντιναύαρχου Λ.Σ. Ο Χρήστος Κοντορουχάς να θέσει το θέμα στις αρμόδιες υπηρεσίες και την ασφάλεια των συνόρων. Επίσης, έχουμε αναλογιστεί τι περιβαλλοντική καταστροφή μπορεί να προκαλέσει το πλήγμα σε ένα τάνκερ με άμεσες κριτικές για τον ελληνικό τουρισμό.
Τα επικρατέστερα σενάρια είναι η εκτόξευση από την ξηρά ή εναλλακτική η μεταφορά μέσω εμπορικών πλοίων (motherships). Τα drones μεταφέρονται κρυφά σε καταστρώματα εμπορικών πλοίων και καθηλώνονται στη θάλασσα όταν πλησιάσουν τον στόχο τους στο Μεσόγειο. Η ουκρανική μονάδα «Group 13» της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Ουκρανικού Στρατού φέρεται να έχει τις δράσεις της στο Μεσόγειο για να πλήξει το ρωσικό «σκιώδη στόλο». Ο εντοπισμός στη Λευκάδα ίσως υποδεικνύει ότι το drone «ξέμεινε» εκεί λόγω τεχνικής βλάβης ή απώλειας ελέγχου κατά τη διάρκεια τέτοιας επιχείρησης. Ας αναλογιστούμε κατά πόσον είμαστε έτοιμοι να διαχειριστούμε τέτοιες απειλές υβριδικού πολέμου και ασύμμετρων απειλών και να διασφαλίσουμε κρίσιμης σημασίας στρατηγικές υποδομές των Ενόπλων Δυνάμεων. Το σίγουρο είναι οτι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις διατηρούν στενή συνεργασία με τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις και εξηγούν συμπεράσματα σχεδιάζοντας πως θα προσβάλουν τα κέντρα βάρους των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε περίοδο αγοράς (FDI, Rafale) με ανάλογες τακτικές.
Πηγή:enoplos.gr

0 Σχόλια