Ασπίδα του Αχιλλέα»: «Μαγνήτης» αμυντικών κολοσσών ο ελληνικός θόλος των 3 δισ.

Ένα από τα μεγαλύτερα αμυντικά projects που έχουν δρομολογηθεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, η «Ασπίδα του Αχιλλέα», εξελίσσεται πλέον και σε πεδίο επιχειρηματικού ανταγωνισμού, με ελληνικές και ξένες εταιρείες να διεκδικούν ρόλο στο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας που σχεδιάζει η Αθήνα.


Το πρόγραμμα, το οποίο σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες της εκτιμάται ότι θα κινηθεί σε επίπεδο κοντά στα 3 δισ. ευρώ , θεωρείται κομβικής σημασίας τόσο για την ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της χώρας όσο και για την επανεκκίνηση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας μέσω συμπαραγωγών, μεταφοράς τεχνογνωσίας και νέων επενδύσεων.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» σχεδιάζεται ως ένα ενιαίο πλέγμα αεράμυνας που θα συνδυάζει αντιαεροπορικά, αντιβαλλιστικά και συστήματα anti-drone, αισθητήρες, ραντάρ και κέντρα διοίκησης και ελέγχου . Στόχος είναι η δημιουργία μιας πολυεπίπεδης προστασίας απέναντι σε πυραυλικές επιθέσεις, drones, UAVs, αεροσκάφη αλλά και άλλες ασύμμετρες απειλές, με έμφαση αρχικά στη Θράκη και στο ανατολικό Αιγαίο.

Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, το ενδιαφέρον των ξένων αμυντικών κολοσσών επικεντρώνεται κυρίως σε τέσσερις επιμέρους σκέλη:τα συστήματα μεγάλου βεληνεκούς,
τις λύσεις μεσαίου βεληνεκούς,
τα anti-drone συστήματα και
τα κέντρα διασύνδεσης και διοίκησης.

Στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων βρίσκονται ισραηλινές εταιρείες, καθώς το μοντέλο της ελληνικής «Ασπίδας του Αχιλλέα» παραπέμπει σε αντίστοιχα ολοκληρωμένα συστήματα αεράμυνας που ήδη χρησιμοποιεί το Ισραήλ. Η Israel Aerospace Industries (IAI) Barak εμφανίζεται να προωθεί το σύστημα MX , ένα ολοκληρωμένο αντιαεροπορικό και αντιβαλλιστικό σύστημα πολλαπλών αποστάσεων που μπορεί να αντιμετωπίσει αεροσκάφη drones, πυραύλους cruise και βαλλιστικές απειλές. Το συγκεκριμένο σύστημα θεωρείται από τα επικρατέστερα για τον βασικό πυλώνα της ελληνικής αρχιτεκτονικής αεράμυνας.




Παράλληλα, η Rafael Advanced Defense Systems εμφανίζεται να διεκδικεί σημαντικό μέρος του έργου μέσω των συστημάτων David's Sling και Spyder . Το πρώτο αφορά κυρίως αναχαίτιση πυραύλων και προηγούμενων απειλών μέσης και μεγάλης εμβέλειας, ενώ το δεύτερο χρησιμοποιείται για προστασία μικρότερων περιοχών και αντιμετώπιση UAV και αεροπορικών στόχων. Το ισραηλινό ενδιαφέρον ενισχύεται και από το γεγονός ότι οι δύο χώρες έχουν ήδη αναπτύξει στενή αμυντική συνεργασία τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο εκπαίδευσης, τεχνολογίας και εξοπλισμού προγραμμάτων.







Οι ίδιες πηγές της αγοράς αναφέρουν ότι, ενδιαφέρον φέρονται να εκδηλωθούν και ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες για επιμέρους υποσυστήματα, κυρίως σε τομείς αισθητήρων, ραντάρ, ηλεκτρονικού πολέμου και συστημάτων διασύνδεσης. Ωστόσο, μέχρι στιγμής οι ισραηλινές λύσεις παρουσιάζονται να διαθέτουν προβάδισμα λόγω επιχειρησιακής ωριμότητας και δυνατότητα άμεσης ενσωμάτωσης .


Διαβάστε ακόμη: Ο αντιαεροπορικός «θόλος» στην τελική ευθεία: Ραντάρ ELM-2084, David's Sling, Barak MX και Spyder «χτίζουν» τη νέα αεράμυνα

Το επιχειρηματικό ενδιαφέρον, πάντως, δεν περιορίζεται στους ξένους ομίλους. Η ελληνική πλευρά επιδιώκει ισχυρή συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στο πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα», με στόχο σημαντικό μέρος της προστιθέμενης αξίας να παραμείνει στην Ελλάδα. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας φέρεται να πιέζει για συμπαραγωγές, συμμετοχή ελληνικών εργοστασίων και ανάληψη έργου συντήρησης και τεχνική υποστήριξη από ελληνικές εταιρείες.
Το «ελληνικό αποτύπωμα» στην «Ασπίδα του Αχιλλέα»

Στόχος είναι τουλάχιστον το 25% του έργου να περάσει στην εγχώρια συμπαραγωγών και βιομηχανίας ανάπτυξης υποσυστημάτων , ενώ μεγάλη έμφαση θα δοθεί και σε καινοτόμα συστήματα και συστήματα σύγχρονης τεχνολογίας που ήδη επεξεργάζεται στον ΕΛΚΑΚ.

Μεταξύ των εταιρειών που φαίνεται να διεκδικούν ρόλο στο πρόγραμμα είναι η Intracom Defense , με εμπειρία σε ηλεκτρονικά και συστήματα επικοινωνιών, η THEON International στα οπτρονικά και τα συστήματα επιτήρησης, καθώς και η METLEN Energy & Metals , η οποία επιδιώκει μεγαλύτερη παρουσία στην ευρωπαϊκή αμυντική αλυσίδα αξίας. Στο ίδιο κάδρο βρίσκονται επίσης τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα και η ΕΑΒ , κυρίως για έργα ολοκλήρωσης, υποστήριξη και συντήρηση. Ακόμη, παρουσιάζεται ενδιαφέρον και από εταιρείες όπως οι Miltech, Scytalys, Akmon και Ναυπηγεία Σαλαμίνας, ενώ εξετάζεται και η συμμετοχή ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, ΑΚΤΩΡ κ.α. , σε κατασκευαστικό και υποστηρικτικό έργο.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΛΒΟ έχει ήδη τοποθετηθεί δημόσια υπέρ της συμμετοχής της στο πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα», υπογραμμίζοντας ότι διαθέτει τεχνογνωσία σε στρατιωτικά οχήματα, ειδικές πλατφόρμες και ολοκληρωμένα αμυντικά συστήματα . Η εταιρεία εκτιμά ότι ενδιαφέρεται κυρίως για το σκέλος των κινητών φορέων εκτόξευσης, των οχημάτων διοίκησης και μεταφοράς συστημάτων αλλά και για έργα τεχνικής υποστήριξης.

Παράλληλα, οι πληροφορίες της αγοράς αναφέρουν ότι ενδιαφέρον διερευνούν και ελληνικές εταιρείες ηλεκτρονικών, λογισμικού, τηλεπικοινωνιών και αμυντικών εφαρμογών, οι οποίες επιδιώκουν να συμμετάσχουν στην ανάπτυξη λογισμικού διαχείρισης μάχης, στην ενσωμάτωση αισθητήρων και στη διασύνδεση των επιμέρους συστημάτων.

Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που έχει παρουσιαστεί μέχρι στιγμής, το πρόγραμμα που θα σχεδιαστεί σταδιακά έως το τέλος της δεκαετίας . Η πρώτη φάση, η οποία θεωρείται και η πλέον κρίσιμη, θα αφορά την εγκατάσταση των βασικών συστημάτων αεράμυνας και αντιβαλλιστικής προστασίας σε κρίσιμες γεωγραφικές περιοχές. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ανάπτυξη πρόσθετων δυνατοτήτων anti-drone προστασίας, η ενσωμάτωση περισσότερων αισθητήρων και η επέκταση της επιχειρησιακής κάλυψης.

Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι το πρόγραμμα για να εισαχθεί προς τελική έγκριση στο ΚΥΣΕΑ εντός του 2026, ώστε να ξεκινήσουν οι οριστικές συμβατικές διαπραγματεύσεις με τους υποψήφιους αναδόχους. Παράλληλα, τεχνικά και νομικά κλιμάκια των ενδιαφερόμενων εταιρειών βρίσκονται ήδη σε επαφή με την ελληνική πλευρά για τη διαμόρφωση του τελικού μοντέλου συνεργασίας.

Με βάση το υφιστάμενο χρονοδιάγραμμα, οι δεσμευτικές προσφορές και η οριστικοποίηση των βασικών συμφωνιών εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν εντός του 2026 ή στις αρχές του 2027 . Εφόσον δεν υπάρξουν καθυστερήσεις, η σταδιακή παράδοση των πρώτων συστημάτων θα μπορούσε να ξεκινήσει από το 2027 και να εξελιχθεί σε πολλαπλές φάσεις μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Στην εκτίμηση ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θα αποτελούσε έναν από τους βασικούς μοχλούς ανάπτυξης για την ελληνική αμυντική βιομηχανία τα επόμενα χρόνια, καθώς πέρα ​​από τις άμεσες συμβάσεις από την αγορά του Αχιλλέα και ένα ευρύτερο οικοσύστημα τεχνολογίας, υποστήριξης και βιομηχανικής συνεργασίας. Οι ίδιες εκτιμήσεις συνδέουν το πρόγραμμα και με την ευρύτερη προσπάθεια της ΕΕ να ενισχύσει την αμυντική αυτονομία της Ευρώπης και να αυξήσει την παραγωγική ικανότητα των κρατών-μελών στον τομέα της άμυνας.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» εντάσσεται συνολικά στο νέο μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας, το οποίο εκτίθεται σε ορίζοντα 12ετίας και περιλαμβάνει μεγάλες επενδύσεις σε αεροπορία, ναυτικό, συστήματα αεράμυνας και ψηφιακές υποδομές άμυνας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ