Απόβαση Αμερικανών σε Ιράν και έλεγχος 4 νησιών σε Ορμούζ; – Ενεργειακός πνιγμός Κίνας

Ο Νήσος Χαρκ (جزιره Χαρκ) αποτελεί τον πλέον κρίσιμο ενεργειακό κόμβο του Ιράν — καλύπτει περίπου το 90% της εξαγωγικής ικανότητας αργού πετρελαίου της χώρας. Βρίσκεται στο βόρειο Περσικό Κόλπο, περίπου 25 χλμ. από το Μπουσέρ. Η υποδομή του τερματικού πετρελαίου καθιστά το νησί αναντικατάστατο κόμβο στην εξαγωγική οικονομία του Ιράν. Ένα χτύπημα ή κατάληψη εδώ δεν βλάπτει απλώς το Ιράν — αποκεφαλίζει την πετρελαϊκή ροή εσόδων του.

Ο Νήσος Χαρκ (جزιره Χαρκ) αποτελεί τον πλέον κρίσιμο ενεργειακό κόμβο του Ιράν — καλύπτει περίπου το 90% της εξαγωγικής ικανότητας αργού πετρελαίου της χώρας. Βρίσκεται στο βόρειο Περσικό Κόλπο, περίπου 25 χλμ. από το Μπουσέρ. Η υποδομή του τερματικού πετρελαίου καθιστά το νησί αναντικατάστατο κόμβο στην εξαγωγική οικονομία του Ιράν. Ένα χτύπημα ή κατάληψη εδώ δεν βλάπτει απλώς το Ιράν — αποκεφαλίζει την πετρελαϊκή ροή εσόδων του.

Νήσος Κις επιτελεί διπλό ρόλο: Ελεύθερη Εμπορική Ζώνη με σημαντική εμπορική και χρηματοπιστωτική δραστηριότητα, και κόμβος επιτήρησης/πληροφοριών (ISR) με συστήματα ραντεβού και ναυτικής παρακολούθησης. Στρατηγικά, βρίσκεται στο κέντρο του Κόλπου, παρέχοντας στο Ιράν κάλυψη επιτήρησης των αραβικών θαλάσσιων διαδρόμων.

Ο Νήσος Κέσμ είναι το μεγαλύτερο νησί του Περσικού Κόλπου σε έκταση και φιλοξενεί δεύτερη Ελεύθερη Εμπορική Ζώνη, αλλά — κρισιμότερα — ναυτικές βάσεις του IRGC και εγκατάσταση υποβρυχίων. Τα ιρανικά νάνου-υποβρύχια που δρουν από την Κέσμ αποτελούν ασύμμετρη απειλή για τη ναυσιπλοΐα δεξαμενόπλοιων στον Κόλπο.

Ο Νήσος Ορμούζ βρίσκεται ακριβώς στο στόμιο του Στενού του Ορμούζ — ένα από τα γεωστρατηγικά πλέον ευαίσθητα σημεία του πλανήτη. Αγκυρώνει την ικανότητα του Ιράν να παρεμποδίζει, να παρακολουθεί και να απειλεί τα ~21 εκατ. βαρέλια/ημέρα που διέρχονται από το Στενό.
Στρατιωτική Αξιολόγηση: Αμερικανική Επιχείρηση Κατάληψης




Πρόκειται για ένα σύνθετο πολυτομεακό σενάριο. Κάθε νησί παρουσιάζει διαφορετικές επιχειρησιακές προκλήσεις.

Νήσος Χαρκ — ο στόχος υψηλότερης αξίας και υψηλότερου κινδύνου. Οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιούσαν πιθανές συνδυαστικές επιχειρήσεις Ειδικών Δυνάμεων (SOF): αρχικά ομάδες SEAL για την εξασφάλιση του τερματικού πετρελαίου ώστε να αποτραπεί η καταστροφή του, ακολουθούμενη από ταχεία αεροκινητήρια επίθεση από περιοχικά αεροπλανοφόρα. Η πρωταρχική τακτική πρόκληση είναι το ίδιο το τερματικό: το Ιράν θα προχωρούσε σχεδόν σίγουρα σε καταστροφή της υποδομής. Αμερικανικές EOD (Αντιεκρηκτικές) δυνάμεις θα έπρεπε να προεγκατασταθούν ειδικά για την αποτροπή αυτή. Η στρατηγική της κατάληψης εδώ είναι το τερματικό πετρελαίου — καταστροφή του σημαίνει απώλεια 90% των ελαϊκών εσόδων του Ιράν. Ανέπαφη κατάληψη σημαίνει κατοχή μοχλού εξαναγκασμού αξίας άνω των 50 δις. δολαρίων.

Νήσος Κις βρίσκεται εντός εμβέλειας ιρανικών πυραύλων αντιπλοϊκής δράσης (ASM) από την ηπειρωτική χώρα. Αμφιβια επίθεση χωρίς προηγούμενη κατάκτηση εναέριας υπεροχής πάνω από τη λωρίδα των ιρανικών παραγόντων ζωνών που οδήγησε σε απαράδεκτες απώλειες για το αμερικανικό ναυτικό. Η ρεαλιστική προσέγγιση είναι: θαλάσσιος αποκλεισμός + παρατεταμένη αεροπορική εκστρατεία κατά της ASM στην ηπειρωτική χώρα, ακολουθούμενη από αερομεταφερόμενη επίθεση μόλις αδρανοποιηθεί η απειλή. Η ISR υποδομή της Κις — ραντάρ, υποθαλάσσιοι κόμβοι παρακολούθησης — θα αποτελούσαν πρωταρχικούς στόχους.

Ο Νήσος Κέσμ αντιπροσωπεύει το πλέον σύνθετο πρόβλημα επίθεσης. Το IRGC διαθέτει διάσπαρτη, θωρακισμένη υποδομή υποβρυχίων εδώ. Τα ιρανικά νάνου-υποβρύχια μπορούν να εξέλθουν πριν ολοκληρωθεί η κατάληψη, και ακόμη και ένα μόνο επιχειρησιακό υποβρύχιο με ικανότητα τορπίλης ή νάρκης αποτελεί μια απειλή για τις αμερικανικές επιφανειακές δυνάμεις. Απαιτείται συνεχής κάλυψη P-8 Poseidon ASW (αντιυποβρυχιακή) πριν και μετά την επίθεση.

Ο Νήσος Ορμούζ αποτελεί το στρατηγικό τελικό στόχο. Η κατοχή της παρέχει στις ΗΠΑ φυσικό έλεγχο της βόρειας προσέγγισης του Στενού. Συνδυαστικά με ομανική συνεργασία στη νότια προσέγγιση, δημιουργεί γεωγραφικό μέγγενα που επιτρέπει στις αμερικανικές/συμμαχικές δυνάμεις να ελέγχουν — και αν θα κλείσουν — τη διέλευση του Στενού. Η ίδια η επίθεση που ήταν απλούστερη από τις τέσσερις: το νησί έχει περιορισμένο φυσικό αμυντικό βάθος.

Αλληλουχία φάσεων της συνολικής εκστρατείας:

(1) Καταστολή ιρανικών ASM και αντιαεροπορικής άμυνας μέσω TLAM και B-2 · (2)Κυριαρχία Ομάδων Αεροπλανοφόρου (CSG) στον νότιο Κόλπο και βόρεια Αραβική Θάλασσα · (3) Ταυτόχρονη ασφαλής κατάληψη SOF Χαρκ (ενεργειακός μοχλός · Συμβατικές δυνάμεις) και Ορμούζουσες ( Συμβατικές δυνάμεις ) Κις και Κέσμ · (5)Εγκαθίδρυση περιμέτρου A2/AD άρνησης πρόσβασης χρησιμοποιώντας την ίδια την αλυσίδα νησιών.
Πολιτικές Συνέπειες: Πλαίσιο Σεναρίων

Οι πολιτικές που απορρέουν από την αμερικανική κατάληψη των ιρανικών νησιών ήταν τεκτονικές — ίσως σε απόλυτη αντιστοιχία, ίσως και σημαντικότερες από την ίδια τη στρατιωτική επιχείρηση.

Εσωτερική ιρανική πολιτική θα αναδιαμορφωθεί ριζικά. Η κατάληψη κυρίαρχου ιρανικού εδάφους — ιδίως νησιών όπως η Ορμούζ, που φέρουν βαθύ ιστορικό συμβολισμό στην ιρανική εθνική ταυτότητα — θα ενοποιούσε σχεδόν σίγουρα τον ιρανικό λαό γύρω από το καθεστώς με τρόπο που δεκαετίες κυρώσεων απέτυχαν να επιτύχουν. Η διαχωριστική γραμμή μεταρρυθμιστών/σκληροπυρηνικών θα κατέρρεε προσωρινά υπό εθνικιστική πίεση — το ιρανικό ανάλογο του “rally around the flag”, αλλά πολύ πιο έντονο λόγω της εδαφικής διάστασης.

Περιφερειακή ισορροπία ισχύος θα διχοτομηθεί οξύτατα. Τα αραβικά κράτη του Κόλπου — Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Μπαχρέιν — θα αντιμετώπιζαν οδυνηρές στρατηγικές επιλογές. Ιδιωτικά, Ριάντ και Αμπού Ντάμπι δεν θρηνούσαν την υποβάθμιση της ισχύος του IRGC. Δημόσια, δεν θα μπορούσε να εγκρίνει την κατάληψη κυρίαρχου μουσουλμανικού εδάφους χωρίς να προκαλέσουν μαζική εγχώρια αντίδραση. Η αρχιτεκτονική των Συμφωνιών Αβραάμ θα υφίσταται σοβαρές πιέσεις.

Η απόκριση της Κίνας θα αποτελούσε την πλέον καθοριστική μεταβλητή για τις ενεργειακές αγορές. Η Κίνα εισάγει περίπου το 40-45% του αργού πετρελαίου της μέσω του Στενού του Ορμούζ. Αμερικανικά ελεγχόμενη Νήσος Ορμούζ ουσιαστικά παρέχει στην Ουάσινγκτον γεωγραφικό δικαίωμα αρνησικυρίας επί των κινεζικών εισαγωγών ενέργειας — το εφιαλτικό σενάριο για τους στρατηγικούς σχεδιαστές του Πεκίνου. Η απόκριση που θα περιλάμβανε πιθανά: (1) εκτακτές αναλήψεις από αποθέματα έκτακτης ανάγκης · (2) επιθετική διπλωματική πίεση στο Συμβούλιο Ασφαλείας · (3) επιτάχυνση εναλλακτικών οδών εφοδιασμού (Ρωσία, Κεντρική Ασία) · (4) πιθανές ναυτικές εξελίξεις στον Ινδικό Ωκεανό ως αντίσημο.

Παγκόσμιες ενεργειακές αγορές θα σημειωθούν βίαιη άνοδο. Το Brent θα έσπαγε πιθανότατα τα 130-150 δολ./βαρέλι μέσα σε ημέρες από επιβεβαιωμένη επιχείρηση κατάληψης, πριν σταθεροποιηθεί καθώς οι αγορασθέντες αν οι εξαγωγές θα διακοπούν στην πράξη.

Η ναυτασφαλιστική αγορά — ο τομέας σας, Άγγελε — θα γνώριζε την έκδοση των Additional Premium (AP) για διαδρομές Κόλπου Ομάν και Περσικού Κόλπου σε επίπεδα που δεν έχουν καταγραφεί από τις επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια του 2019. Τα P&I Clubs που επικαλούνταν πιθανότατα τους αποκλεισμένους πολεμικούς κινδύνου στις υφιστάμενες καλύψεις, πυροδοτώντας αναζήτηση κρατικών εγγυήσεων πολεμικού κινδύνου ανάλογα με το προηγούμενο της Μαύρης Θάλασσας το 2022. Το κρίσιμο αναδοχικό ερώτημα γίνεται: η παύση της κυκλοφορίας του Ορμούζ αποτελεί ενεργοποίηση ρήτρας αποκλεισμού πολέμου ή ανωτέρας βίας (force majeure); Η εμπειρία Ουκρανίας/Ρωσίας 2022 — όπου οι αγορές απόκλιναν έντονα σε αυτό το ερώτημα — είναι το εγγύτερο, αν και το σενάριο Ορμούζ αφορά ασφάλεια μεγαλύτερης τάξης μεγέθους.

Η νομικοπολιτική διάσταση είναι εξίσου σημαντική: η κατάληψη νησιών συνιστά παραβίαση του άρθρου 2(4) του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ που απαγορεύει την απόκτηση εδάφους δια της βίας. Οι ΗΠΑ θα έπρεπε να πλαισιώσουν μια τέτοια επιχείρηση ως: (α) προσωρινή κατοχή εν αναμονή ειρηνευτικής διευθέτησης · ​​(β)ανθρωπιστική/αντιπολλαπλασιαστική αναγκαιότητα · ή (γ) συλλογική αυτοάμυνα βάσει του άρθρου 51. νομιμοποίηση.


Η κατάληψη της ιρανικής νησιωτικής αλυσίδας αντιπροσωπεύει πιθανώς την υψηλότερη διακυβευμάτων διακριτή στρατιωτική δράση που θα μπορούσαν να αναλάβουν οι ΗΠΑ στον Κόλπο — σημαντικότερη σε ενεργειακούς και πολιτικούς όρους από πλήγματα κατά ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Η στρατιωτική επιχείρηση, αν και σύνθετη, είναι εφικτή εντός των αμερικανικών δυνατοτήτων προβολής ισχύος. Οι πολιτικές συνέπειες, ωστόσο, — είναι εξαιρετικά δύσκολο να συγκρατηθούν. Η επιχείρηση αποκτά στρατηγική συνοχή αποκλειστικά ως εργαλείο εξαναγκασμού, μόνο εφόσον ο στόχος είναι η πλήρης διευθέτηση: πυρηνικό πρόγραμμα Ιράν, επιχειρήσεις πληρεξούσιων IRGC και βαλιστικοί πύραυλοι ταυτόχρονα. Ως αυτοτελές τιμωρητικό μέτρο, δημιουργεί ασταθείς συνθήκες πολύ μεγαλύτερες από αυτές που επιλύει.

Πηγή:enoplos.gr